Σὲ ἐκτόνωση ὁδηγεῖται ἡ τραπεζικὴ κρίση, μετὰ τὴν χρεωκοπία τῆς Swiss Credit, καὶ τὴν βοήθεια πενῆντα δις εὐρὼ ἀπ’ τὴν Ἑλβετικὴ Κεντρικὴ Τράπεζα· οἱ τάσεις εἶναι ἀνάμικτες, ἀλλὰ οἱ τραπεζικὲς μετοχὲς σημειώνουν οὐσιαστικὴ ἄνοδο, μὲ τὴν Swiss Credit στὸ 30% περίπου, καὶ σὲ ὁλόκληρη τὴν Εὐρώπη. Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα ἀπέφυγε τὴν αὔξηση τοῦ βασικοῦ ἐπιτοκίου, ἑστιάζοντας τὴν προσοχή της στὸν ἔλεγχο τῆς κρίσεως καὶ τῆς ἀμέσου παρεμβάσεώς της, ὅταν παρουσιασεῖ ἀνάγκη· ἀκόμη καὶ στὴν Ἀσία ἦταν ἐλάχιστες οἱ ἐπιπτώσεις, ἐνῶ παρουσιάσθηκε ἀνάκαμψη καὶ στὴν Ἀμερική. Ἡ ἑπόμενη μέρα θέτει ὅμως αὐστηρὲς δεσμεύσεις στὶς πιστωτικὲς ἀρχές, καὶ ἰδιαιτέρως στὶς εὐρωπαϊκές· δύο εἶναι τὰ μαθήματα, τῆς Σίλικον Βάλλεϋ Τραπέζης καὶ τῆς ἑλβετικῆς· πρῶτον, ἡ ἀνάγκη σαφοῦς ἐθνικῆς πολιτικῆς προστασίας τῆς ἀγορᾶς τους, ὁπότε αὐτὸ ἰσχύει περισσότερο γιὰ τὴν Εὐρωζώνη· δεύτερον, ὁ σαφὴς διαχωρισμός της ἀπ’ τὴν ἀμερικανικὴ τακτική.