Ἡ συνάντηση τῶν ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν, Τουρκίας καὶ Αἰγύπτου, στὸ Κάιρο, θεωρεῖται ὡς ἔναρξη τῆς αἰγυπτοτουρκικῆς συνεννοήσεως σὲ ὅλα τὰ ἐκκρεμῆ τους προβλήματα, ποὺ δὲν εἶναι καὶ λίγα· στήριξη τῶν Ἀδελφῶν Μουσουλμάνων, ἐπέμβαση στὴν Συρία καὶ βοήθεια στὸ ἰσλαμικὸ κράτος, διευθέτηση τῶν διαφορῶν στὴν ΑΟΖ στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο καὶ ὁριοθέτηση ἐκείνης μὲ τὴν Λιβύη, ἦταν τὰ κύρια τῆς συμφωνίας γιὰ συζητήσεις σὲ διπλωματικὸ ἐπίπεδο. Ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν ἐπιδιώκει πλέον τὸ ταχύτατο κλείσιμο, ὅλων τῶν διεθνῶν ἐκκρεμοτήτων τῆς προηγουμένης περιόδου τοῦ ὀθωμανικοῦ μεγαλείου· ἔχει διαπιστώσει, ὅτι, μὲ τὰ θέματα αὐτὰ ἀνοικτά, δὲν ἔχει οὐδεμία ἐλπίδα εὐπρεποῦς ἀποτελέσματος στὶς ἐκλογές. Παίζει τώρα τὰ τελευταῖα του χαρτιά, ἂν καὶ μὲ σπασμωδικὸ τρόπο καὶ χωρὶς οὐσιαστικὴ μᾶλλον ἀπήχησή τους στοὺς Τούρκους.