Στὴν ἀναγνώριση τῶν νέων κατευθύνσεων τῆς πολιτικῆς μας δυναμικῆς βρίσκονται τὰ κόμματα, μετὰ τὴν τραγωδία τῶν Τεμπῶν· οἱ 57 νεκροὶ ἀνέδειξαν τὶς μεγάλες ἀδυναμίες τῆς κρατικῆς μας ὀργανώσεως, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐμφανέστατη διάθεση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ γιὰ τὴν ἀντιμετώπισή τους. Ἀπ’ τὴν μία πλευρά, εἶναι ἡ διάλυση τοῦ ΟΣΕ καὶ ἡ ἀδυναμία του ἐκπληρώσεως τῆς κυρίας ἀποστολῆς του, τῆς μεταφορᾶς τοῦ φορτίου του αἰσίως· ἀπ’ τὴν ἄλλη, ἡ ταχύτατη ἀνταπόκριση στὸ δυστύχημα τῆς κρατικῆς μηχανῆς, ΕΚΑΜ, Πυροσβεστική, Ἀστυνομία, ΕΚΑΒ, νοσοκομεῖα, ἁπλῶν στελεχῶν τοῦ ΟΣΕ -μὲ ἐξαίρεση τοῦ ὑπευθύνου γιὰ τὸν συντονισμό του Ἐπιθεωρητοῦ, ποὺ ἀσμένως ἔτρεξε γιὰ ἀναρρωτικὴ ἄδεια-, ἀλλὰ καὶ τῶν νέων μας, οἱ ὁποῖοι προσέτρεξαν, μὲ αὐτοθυσία, σὲ βοήθεια τῶν συνεπιβατῶν τους. Ἑλληνικὸ κράτος εἶναι κυρίως οἱ ἄλλες ὑπηρεσίες ποὺ ἔσπευσαν ἀμέσως γιὰ τὴν παροχὴ βοηθείας, ὅπως κι οἱ νέοι κι οἱ ἄλλοι Λαρισαῖοι μὲ τὴν αἱμοδοσία τους, ἂς μὴν τὰ ξεχνᾶμε· ὁ ΟΣΕ εἶναι ἁμαρτία τῆς σοσιαλιστικῆς ἰσοπεδώσεως τῶν πάντων τὴν τελευταία τεσσαρακονταετία, μὲ τὶς συντεχνίες καὶ τὶς συνδικαλιστικὲς διασυνδέσεις μὲ τὸ κρατικοδίαιτο κεφάλαιο καὶ τὴν ἐλεγχόμενη ἀπ’ αὐτὸ διαπλοκή. Εἶναι μαύρη προπαγάνδα καὶ θυμίζει τὸν Γεωργαλᾶ τῆς ἑπταετίας, ἡ ταύτιση μερικῶν ἑκατοντάδων συνδικαλιστῶν, μὲ τὶς ἐπαύλεις τους καὶ τὰ προνόμιά τους μὲ τὸ ἑλληνικὸ κράτος.

Οἱ δικαστικὲς ἔρευνες ἀποκαλύπτουν τὴν ἀλήθεια καὶ τὶς σκοτεινὲς πλευρὲς τῶν διασυνδέσεων, μὲ ἄμεσες τὶς ἐπιπτώσεις στὴν πολιτικὴ ζωή· ἡ ἐκ τῶν ὑστέρων ἐπίρριψη τῶν εὐθυνῶν στὸν ΟΣΕ ἀπ’ τὴν ΡΑΣ ἀποτελεῖ παγκόσμιου μνημεῖο ὁλοκληρωτικῆς νοοτροπίας· ἡ ἐκλεκτὴ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ὑπογράφει τὴν ἀνακοίνωση κι ἀποδεικνύεται ὅμως, ὅτι δὲν θυμᾶται τὶς προηγούμενες ὑπογραφές της, γιὰ ἔγκριση τῶν προγραμμάτων ἐκπαιδεύσεως καὶ διορισμοῦ τοῦ προσωπικοῦ. Πῶς τὸ ἔκανε αὐτό, δύο ἑρμηνεῖες δίδονται: εἴτε εἶναι μειωμένης νοητικῆς ἀντιλήψεως καὶ φέρει τὸ ἀκαταλόγιστο, ὁπότε ἡ εὐθύνη ἐπιλογῆς της βαρύνει τὸν προτείναντα ὑπουργό, εἴτε ἔχει πάθει ψυχικὸ κλονισμὸ ἀπ’ τὸν κίνδυνο ἀποκαλύψεως τῶν πεπραγμένων της καὶ κάνει σπασμωδικὲς κινήσεις, ἴσως κατόπιν ἐντολῆς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Δεύτερη ἀποκάλυψη εἶναι ἡ ἐξαφάνιση τῶν συνδικαλιστῶν ἀπ’ τὰ τηλεπαράθυρα, γιὰ ὑποστήριξη τῶν θέσεών τους· εἶπαν στὴν ἀρχή, ὅτι ἔχουν ὑποβάλει πολλὰ παράπονα στὸν ΟΣΕ καὶ στὸ ὑπουργεῖο, ποὺ δὲν τοὺς ἄκουσαν. Εἶναι ἀλήθεια, ἀλλὰ γιατὶ δὲν ἔκαναν καὶ μία ἔστω ἀπεργία, γιὰ τὴν τιμὴ τῶν ὅπλων; γνωρίζουν, γιὰ τὴν στάση τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ μετὰ τὸ δυστύχημα, γιατὶ δὲν τὴν κατήγγειλαν καὶ δὲν διαφοροποίησαν τὴν στάση τους; Τοὺς δεσμεύει ἡ συναδελφικὴ ἀλληλεγγύη, ἀκόμη κι ἀπέναντι στοὺς νεκρούς; Τὸν διέγραψαν ἀπ’ τὶς τάξεις τους ἢ διαθέτει ἀνώτερες διασυνδέσεις ὑπεράνω ὅλων;

Αὐτὰ ὅλα μετροῦν στὴν κρίση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τὰ βλέπει, ὅποιος κυκλοφορεῖ στὴν ἀγορά, στὶς πλατεῖες καὶ στὰ καφενεῖα καθημερινὰ στὴν πράξη κι ὄχι ἀπ’ τὰ τηλεπαράθυρα καὶ τὰ γραφεῖα τῶν ἐφημερίδων· ἡ κύρια βάση ἀπηχήσεως τῆς κυβερνήσεως εἶναι ἡ ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας, ἀπ’ τὶς ὑψηλότερες στὴν Εὐρώπη κι ὁ ἔλεγχος σχετικὰ τοῦ πληθωρισμοῦ, συγκριτικὰ μὲ τοὺς ἑταίρους μας. Ὁπωσδήποτε, ἡ τραπεζικὴ κρίση εἶναι ὁ ἀπρόβλεπτος παράγων, τὸ ἐὰν καὶ πόσο θὰ διαρκέσει, ἂν καὶ τὸ 2008, μὲ τὴν ἀντίστοιχη διεθνῆ κρίση, οἱ ἐπιπτώσεις στὴν Ἑλλάδα ἦταν μικρότερες καὶ οἱ κουκουλοφόροι τῶν Δεκεμβριανῶν τοῦ ἔτους ἐκείνου στόχο εἶχαν τὰ ὑποκαταστήματα τῶν τραπεζῶν, ἂς μὴν τὸ ξεχνᾶμε· ἡ προστασία τῆς κυβερνήσεως ἔχει περιορισμένες δυνατότητες, ὁπότε ἂν δὲν ἐλεγχθεῖ ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα εἶναι δύσκολη ἡ ἀποτίμηση τῶν ἐπιπτώσεών της. Πάντως, ἡ ἀναβάθμιση τῆς πιστωτικῆς μας ἱκανότητος ἀπ’ τὴν Moody’s δείχνει, ὅτι δὲν προβλέπει αὐτή, στὸ μέτρο τῶν ἱκανοτήτων της, σοβαρὲς προεκτάσεις τῆς τραπεζικῆς κρίσεως· ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ κάνουμε ἀκριβέστερες προβλέψεις, παρὰ νὰ εἴμαστε σὲ κατάσταση ἐγρηγόρσεως, γιὰ τὴν παρέμβασή μας, ὅταν χρειασθεῖ. Αὐτὰ ὅμως βαρύνουν πρωτίστως τοὺς Εὐρωπαίους, ἐπειδὴ μετὰ τὸν οὐκρανικὸ πόλεμο μία νέα τραπεζικὴ κρίση, μπορεῖ νὰ ἀποτελέσει τὴν χαριστικὴ βολὴ γιὰ τὴν διεθνῆ οἰκονομική της ἀνταγωνιστικότητα…