Οἱ συνομιλίες Ξὶ Τζιπὶνγκ καὶ Βλαδίμηρου Ποῦτιν στὸ Κρεμλίνο ἐπισφραγίζουν τὴν στρατηγικὴ συνεργασία μαζί τους, στρατιωτικὴ καὶ οἰκονομική, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀναδιάταξη τῆς διεθνοῦς ἰσορροπίας· πρόκειται γιὰ τὴν πρώτη ἐπίσκεψη ἡγέτου μεγάλης δυνάμεως, μετὰ τὸν οὐκρανικὸ πόλεμο καὶ τὴν παραπομπὴ τοῦ Ρώσου προέδρου στὸ Διεθνὲς Ποινικὸ Δικαστήριο, καὶ θεωρεῖται ὡς ἀπάντηση στὴν παγκόσμια δυτικὴ κυριαρχία. Στὴν πράξη ὁ σινοαμερικανικὸς ἄξων ἐμφανίζεται ὡς ἐκπρόσωπος τῶν Ἀναδυομένων καὶ τῆς ἐγγυήσεως τῆς οἰκονομικῆς τους ἀναπτύξεως, ἀλλὰ καὶ τῆς εἰρηνικῆς ἐπιλύσεως τῶν διαφορῶν τους, ὅπως συνέβη μὲ τὴν Σαουδικὴ Ἀραβία καὶ τὸ Ἰράν· παράδειγμα δεύτερο εἶναι ἡ ἐλάχιστη ἐπιρροὴ τῆς τραπεζικῆς κρίσεως στοὺς Ἀναδυόμενους, ἀφοῦ ἀκόμη καὶ χθὲς ἡ ὑποχώρηση τῶν μετοχῶν στὴν Σαγκάη ἦταν ἐλάχιστη, ἔναντι τῶν δυτικῶν χωρῶν. Οἱ δύο ἡγέτες συνεχίζουν τὴν συνεργασία τους, παρὰ τὶς προβλέψεις τῶν Δυτικῶν, ὅτι θὰ χρεωκοποῦσε ἡ ρωσικὴ οἰκονομία μετὰ τὶς κυρώσεις.