Ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν ἐπέμεινε, σὲ τηλεοπτική του συνέντευξη πολὺ μεγάλης θεαματικότητος, ὅτι θὰ συνεχίσει τὴν πολιτικὴ τῶν μεταρρυθμίσεων, ἀδιαφορῶν γιὰ τὴν ὑποχώρηση τῆς δημοτικότητός του, ἐπειδὴ ἀπόφασή του εἶναι ἡ ἀπαλλαγὴ τῆς Γαλλίας ἀπ’ τὰ συντεχνιακὰ δεσμά· ἦταν τολμηρὴ ἡ θέση του, καθὼς οἱ ἀπεργίες συνεχίζονται, ἀλλὰ μὲ ἀπροσδιόριστη ἐξέλιξή τους, ἐνῶ διανύει πλέον τὸ δεύτερο ἔτος τῆς δευτέρας πενταετοῦς θητείας του καὶ δὲν πρόκειται νὰ ζητήσει τὴν ἀνανέωσή της. Οἱ πρῶτες μεταρρυθμίσεις, μὲ αὔξηση κατὰ δύο ἔτη τῶν συνταξιοδοτικῶν ὁρίων, δὲν εἶναι ποσοτικὰ σημαντικές, ὅταν στὴν Ἑλλάδα μὲ τὰ μνημόνια, μᾶς ἐπέβαλαν πέντε ἔτη καὶ μείωση τῶν συντάξεων μέχρι 66%· στὴν πράξη ὅμως πρόκειται γιὰ σύγκρουση μὲ τὰ πανίσχυρα συνδικάτα, κάθε ἀποχρώσεως, μὲ ἀρχή τους στὴν ἐπανάσταση τὰ ὁποῖα γνωρίζουν ὅτι χάνουν περισσότερο τὸ κύρος τους καὶ λιγώτερο κάποια προνόμιά τους. Ὁ λαὸς ἀποδέχεται τὶς μεταρρυθμίσεις…