Οἱ θεωρητικοὶ τῆς διαστρεβλώσεως τῆς ἐπαναστάσεως ἐπανέλαβαν τὶς ἀπόψεις τους γιὰ τὸ 1821, ὅτι δὲν ἔγινε ἡ ἔναρξή της στὶς 25 Μαρτίου, δὲν ὑπῆρχε κρυφὸ σχολεῖο κι οὔτε σημαντικὸς φιλελληνισμός· εἶναι οἱ ἴδιοι κύκλοι τοῦ ἀφελληνισμοῦ καὶ τῆς κοινοβαρβαρικῆς γλώσσης. Ἐπιγραμματικά, κάθε λαὸς καὶ κράτος ἐπιλέγει τὴν ἐθνική του ἐπέτειο, συνήθως κοντὰ στὴν πραγματικότητα καὶ μὲ λόγους ἀπηχήσεώς της στὸ ἐσωτερικό· τὸ κρυφὸ σχολεῖο δὲν ἦταν θεσμός, ἦταν λύση ἀνάγκης, μετὰ τὶς καταστροφὲς τῶν πάντων ἀπ’ τὶς τουρκικὲς ὀρδὲς κι ἀναφέρεται ἀπ’ ὅλους τοὺς ἱστορικοὺς μὲ τὴν φράση, «τὰ πρῶτα κολλυβογράμματα τὰ ἔμαθε ἀπ’ τὸν παπᾶ τῆς περιοχῆς του»· ὁ φιλελληνισμὸς ἦταν τότε τὸ μεγαλύτερο κίνημα στὴν Εὐρώπη…