Τὶς εὐθύνες τους ἀναλαμβάνουν οἱ πολιτικοὶ ἡγέτες, μὲ τὴν ἔναρξη τοῦ προεκλογικοῦ ἀγῶνος, μὲ αἰσθητὴ τὴν διαφορὰ τοῦ τόνου καὶ τοῦ περιεχομένου τῶν δηλώσεών τους· ὁ πρωθυπουργὸς ζήτησε τὴν αὐτοδυναμία τῆς Νέας Δημοκρατίας, γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῶν μεταρρυθμίσεών της καὶ τὴν ἐξυγίανση τοῦ κράτους, μὲ τὴν πάταξη των συντεχνιακῶν συμφερόντων, τὴν ὁποία δὲν ἐπέτυχε τὴν πρώτη τετραετία, παρὰ τὰ σημαντικὰ βήματα, μὲ τὴν ψηφιοποίηση τῆς χώρας· ὁ Ναπολεοντίσκος ἐπέμεινε στὴν πολωτικὴ τακτική, καταγγέλοντας τὴν αἰσχροκέρδεια καὶ τὴν ἐξυπηρέτηση τῶν ἡμετέρων ἀπ’ τὴν κυβέρνηση καὶ ζητώντας τὴν πρώτη θέση στὶς κάλπες· τὸ ΠΑΣΟΚ ζήτησε τὴν ψήφισή του, ὥστε νὰ καταστεῖ ὁ ρυθμιστὴς τῆς καταστάσεως, μετὰ τὴν πρώτη Κυριακὴ καὶ νὰ προτείνει τὸν δικό του πρωθυπουργό. Ἡ Βουλὴ διαλύεται λίγες μέρες μετὰ τὸ Πάσχα, ἐνῶ τὸ ἑπόμενο δεκαήμερο θὰ ψηφίσει τὰ ἐκκρεμῆ νομοσχέδια, μαζὶ μὲ ἐκεῖνο γιὰ τὰ Τέμπη…