Ἡ ἀνακοίνωση τῆς ἡμερομηνίας τῶν ἐκλογῶν, στὶς 24 Μαΐου, ἔδειξε τὴν διστακτικότητα καὶ ἀμηχανία τοῦ Ναπολεοντίσκου στὴν ἀντίδρασή του· δὲν ἦταν ἄμεση, παρὰ περίμενε τὴν ὥρα τῆς ὁμιλίας του πρὸς τὸ ἀκροατήριό του στὴν Λειβαδειά. Οἱ λόγοι εἶναι γνωστοί, προτιμοῦσε τὴν ὁμίχλη τῆς ἀβεβαιότητος, μὲ τὴν ἐπίδειξη προκλήσεων ἐκ μέρους του, παρὰ τὴν βεβαιότητα τῆς συγκεκριμένης ἡμερομηνίας· εἶναι ὑποχρεωμένος τώρα διασαφίσαι τὴν τακτική του, ἐπειδὴ στρατηγικὴ δὲν διαθέτει ἔτσι κι ἀλλιῶς, ἀφοῦ δὲν γνωρίζει τὴν ἐννοια τοῦ ὅρου. Ἐπανέφερε τὸν Κρητικὸ στὶς τάξεις του καὶ τὴν πολωτικὴ τακτική, μὲ μεθόδους γκαιμπελισμοῦ, ἀλλὰ διατηρεῖ καὶ τὴν ὄψη διαλόγου σὲ προσωπικό του ἐπίπεδο· ἀλλὰ δὲν πείθει οὔτε τοὺς παλιοὺς ψηφοφόρους του, καθὼς ἡ κινητοποίηση τῶν κομματικῶν του στελεχῶν παραμένει ἀνύπαρκτη…