Οἱ πρῶτες ἐνδείξεις διαλόγου γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ ἦρθαν στὴν δημοσιότητα, μετὰ τὴν τηλεφωνικὴ συνομιλία τοῦ προέδρου της μὲ τὸν Γάλλο ὁμόλογό του, ἐνῶ καὶ στὴν Οὐάσιγκτον κυκλοφοροῦν πληροφορίες, ὅτι οἱ διαπραγματεύσεις εἶναι ἡ καλύτερη διέξοδος, καθὼς οἱ οὐκρανικὲς δυνάμεις ἐμφανίζονται ἀδύναμες στὸν πόλεμο. Τὸ τέλμα στὸ Μπαχμοὺτ θεωρεῖται ἀπὸ πολλοὺς τεχνητὸ ἀπ’ τοὺς Ρώσους, καθὼς ἔχουν τὶς δυνατότητες πλήρους καταλήψεώς του, ἀλλὰ τὸ καθυστεροῦν, χωρὶς νὰ ἐξηγοῦν τοὺς λόγους· ἀπ’ τὴν ἄλλη ἔχουν ἐξαντληθεῖ τὰ στρατηγικὰ ἀποθέματα πολεμικοῦ ὑλικοῦ τῶν δυτικῶν χωρῶν, ἐνῶ καὶ ἡ κοινή τους γνώμη ἐξεγείρεται πλέον, ἐπειδὴ βλέπει, ὅτι διοχετεύονται στὸ Κίεβο, πολλοὶ δημοσιονομικοὶ πόροι ποὺ τοὺς θεωροῦν ἀναγκαίους γιὰ τὶς δικές τους ἀνάγκες. Μὲ ἄλλα λόγια, ἡ Δύση ἐμφανίζεται ἀπρόθυμη πλέον ἢ ἐξαντλημένη, ὅπως λένε οἱ κακὲς γλῶσσες, στὴν παράταση τοῦ πολέμου. Ἄλλα περίμεναν, τὴν χρεωκοπία τῆς Ρωσίας, κι ἄλλα προέκυψαν τελικά.