Οἱ δύο ἀντίπαλοι πολιτικοὶ ἀρχηγοί, γιὰ τὴν διακυβέρνηση τοῦ τόπου, κινοῦνται σὲ ἀσύμβατες πορεῖες ἐμφανίσεώς τους, ὅπως δείχνουν οἱ δηλώσεις τους καὶ τὰ προγράμματά τους· ἀκόμη κι οἱ προσωπικές τους ἀντεγκλήσεις διέπονται, ἀπ’ τὴν ἀδυναμία διαλόγου κι ἀνταλλαγῆς ἐπιχειρημάτων. Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἑστιάζει τὸ πρόγραμμά του στὴν συνέχιση τῆς τετραετοῦς πολιτικῆς του καὶ στὴν πάταξη τῆς γραφειοκρατίας καὶ τῶν συντεχνιακῶν κυκλωμάτων, μὲ κύριο ἄξονα τὴν ψηφιοποίησή μας καὶ τὴν ἔνταξή μας στὴν χορεία τῶν μεγάλων κέντρων ψηφιακῆς τεχνολογίας, μαζὶ μὲ τὴν συνεπῆ εὐρωπαϊκὴ πολιτική, τὴν προώθηση τῶν μεγάλων ἔργων, παρὰ τὶς ὅποιες καθυστερήσεις, τὶς ὁποῖες καὶ ἀναγνωρίζει, ἀλλὰ καὶ τὴν θωράκιση τῶν συνόρων μας, μὲ τὴν προμήθεια τῶν πλοίων καὶ ἀεροσκαφῶν, ὅπως καὶ μὲ τὸν φράχτη στὸν Ἔβρο, τὰ ὁποῖα συμπληρώνει μὲ τὴν ἀποκατάσταση τοῦ διεθνοῦς κύρους τῆς Ἑλλάδος. Ὁ Ναπολεοντίσκος ἐπιμένει στὴν ἀοριστία τῆς ἀριστερᾶς καὶ τῆς ἐμμονῆς στὴν ὁλοκληρωτικὴ μορφή της, μὲ τὶς διασυνδέσεις της μὲ τὸ κρατικοδίαιτο κεφάλαιο καὶ τὸ βαθὺ ἀμερικανικὸ κράτος, ἀλλὰ καὶ τὴν συντήρησή τους μὲ τὰ παρακρατικὰ κυκλώματα στὰ Πανεπιστήμια καὶ σὲ ἄλλους χώρους, τὴν διατήρηση κι ἐπέκταση τῶν συνδικαλιστικῶν ἐξαρτήσεων, ἀλλὰ καὶ τῆς τακτικῆς ἐκφοβισμοῦ τῶν ξένων ἐπενδύσεων, ὅπως γίνεται μὲ τὴν πολεμικὴ κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ πρωτίστως, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐπαναφορᾶς τῆς φορολογίας ἐλαφρύνσεως τοῦ κρατικοδιαίτου κεφαλαίου.
Ἔτσι, ὁδηγούμαστε σὲ συνεχεῖς μονολόγους στὴν πράξη, χωρὶς ἑνιαῖο ἀντικείμενο κι οὐσιαστικὸ συμπέρασμα· ὅπως, γιὰ παράδειγμα, ὁ πρωθυπουργὸς προβάλλει τὸν φράχτη στὸν Ἔβρο, γιὰ τὴν ἀποτροπὴ τῆς εἰσόδου τῶν μεταναστῶν κι ὁ πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἀπαντάει, ὅτι «θὰ θέσει φράχτη στὴν ἀδικία», δηλαδή, «ἀπ’ τὴν πόλη ἔρχομαι καὶ στὴν κορφὴ κανέλλα»· τὰ δύο θέματα δὲν ἔχουν οὐδεμία σχέση μεταξύ τους, τὸ ἕνα ἀφορᾶ τὴν ἐθνικὴ ἄμυνα καὶ τὸ ἄλλο, ἂν ἰσχύει, τὴν ἐφαρμογὴ τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν· ὅποιο καθεστὼς κι ἂν ἔχουμε, ἀκόμη καὶ φασιστικό, ἡ προστασία τῶν συνόρων εἶναι ὑποχρέωσή του, ἀσχέτως τοῦ τί ἔκανε ἡ δικτατορία κι ὁ τραμποκομμουνισμός. Πάντως, ἡ προφυλάκιση τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ γιὰ τὴν τραγωδία τῶν Τεμπῶν ἔθεσε τέρμα στὴν παραφιλολογία τῆς διαπλοκῆς καὶ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, καθὼς ὁ ἐφέτης ἀνακριτὴς ἔδειξε, ὅτι εἶναι ἀδέκαστος κι ἀμερόληπτος, ὁπότε φθάνει στὴν πέτρα τοῦ σκανδάλου· τὰ συνδικαλιστικὰ κυκλώματα μεθόδευσαν τὴν συμφορά, μόνο ποὺ περίμεναν μικρὸ ἀτύχημα καὶ μόλις προέκυψε ἑκατόμβη ἔτρεξαν οἱ ὑπεύθυνοι νὰ κρυφθοῦν. Ὁ Ἐπιθεωρητής, πρόεδρος τοῦ Συλλόγου Σιδηροδρομικῶν, παλαιοπασόκος καὶ προϊστάμενος τοῦ ΟΣΕ Θεσσαλίας, ἑπομένως ἁρμόδιος στὴν ἐπίβλεψη τῆς διασώσεως τῶν θυμάτων τῆς συγκρούσεως, ἔρριξε μιὰ ματιὰ στὸν χῶρο κι ἐξαφανίσθηκε ἀναζητώντας ἀναρρωτικὴ ἄδεια στὸν Βόλο· τί ἤθελε νὰ κρύψει; Καὶ γιατὶ διαπλοκὴ καὶ ἀντιπολίτευση ἀποκρύβουν τὸ γεγονός;
Ἡ ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας διαδραματίζει ἐλάχιστο ρόλο στὶς κομματικὲς ἀντεγκλήσεις· ἡ κυβέρνηση προβάλλει τὸν ὑψηλότερο ρυθμό της στὴν Εὐρώπη, τὴν μείωση τῆς ἀνεργίας, τὴν εἰσροὴ ξένων κεφαλαίων καὶ πρωτίστως ψηφιακῶν, ἡ Κουμουνδούρου ἐπιμένει στὸ λογύδριό της, γιὰ αἰσχροκέρδεια καὶ ἐξυπηρέτηση τῶν μεγάλων συμφερόντων κι ἡ διαπλοκὴ στὴν προβολὴ τῆς τιμῆς μερικῶν ἀγαθῶν, ἀλλὰ καὶ τῆς διαμαρτυρίας κάποιων καταναλωτῶν. Ἡ πραγματικότης εἶναι ἄλλη, καθὼς καὶ τὸ Χρηματιστήριο Ἀθηνῶν ἀντιδρᾶ καλύτερα ἀπ’ τὰ εὐρωπαϊκὰ στὴν τραπεζικὴ κρίση, ἐνῶ καὶ οἱ ἔγκυροι διεθνεῖς οἶκοι προβλέπουν ἀναγνώριση τῆς ἐπενδυτικῆς μας βαθμίδος στὶς 21 Ἀπριλίου, ἔστω καὶ ὑποθετικά, ἀλλὰ εἶναι ἡ πρώτη φορὰ μετὰ ἀπὸ δεκατρία χρόνια ποὺ ἔχουμε αὐτὲς τὶς καλὲς εἰδήσεις· ἡ ἀντίδραση τῶν ξένων κεφαλαίων ἔχει ἐνοχλήσει κυρίως τὸ κρατικοδίαιτο κεφάλαιο, ἐπειδὴ δὲν τὸ περίμεναν καὶ πίστευαν, ὅτι ἡ δική τους παρέμβαση εἶναι ἀρκετὴ γιὰ τὴν διαμόρφωση τοῦ πολιτικοῦ κλίματος. Ἐὰν ἀποτύχουν καὶ πάλι, ὅπως τὸ 2019, τότε χάνουν ὁριστικὰ τὸν ἔλεγχο τῆς χώρας καὶ τὸν προσδιορισμὸ τῆς πολιτικῆς της ἡγεσίας· τὰ γνωρίζουν καὶ γι’ αὐτὸ ἔρριξαν τὸ βάρος τους στὴν τακτικὴ τῆς διαπλοκῆς, μὲ τοὺς ἀνθρώπους τους στὴν Νέα Δημοκρατία, ὅπως ὅσοι στρέφονταν κατὰ τῆς ὑποψηφιότητος Κώστα Καραμανλῆ.