Ἡ οἰκονομία διανύει περίοδο ἀναμονῆς μέχρι τὶς κάλπες, ἐνῶ συνεχίζεται ἡ εἰσροὴ κεφαλαίων καὶ ἐπενδύσεων, μὲ μόνη ἐξαίρεση τὴν ὑποχώρηση στὸ Χρηματιστήριο, κυρίως τῶν τραπεζικῶν μετοχῶν, ποὺ ἀποδίδεται σὲ κινήσεις κερδοσκοπίας, πρωτίστως τοῦ κρατικοδιαίτου κεφάλαιου, ἐλπίζοντας ὅτι, ἔτσι θὰ ὀρθώσει ἐμπόδια στὴν αὐτοδυναμία τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη. Πάντως, αὐτὲς εἶναι ὁριακὲς καὶ δὲν καθορίζουν τὴν πορεία τῆς οἰκονομίας μας· στὴν ἀγορά, δηλαδὴ στοὺς μικρομεσαίους εἶναι διάχυτη ἡ ἐμπιστοσύνη πρὸς τὴν κυβέρνηση κι ἡ ἀποστροφή τους στὰ κηρύγματα τοῦ Ναπολεοντίσκου. Ἡ χώρα διέρχεται τὴν πλέον περίεργη προεκλογικὴ περίοδο, μὲ τὴν κοινὴ γνώμη ἔχειν ἐμπιστοσύνη πρὸς τὸν πρωθυπουργὸ καὶ τὸν ΣΥΡΙΖΑ ἐξαπολύειν μύδρους ἐναντίον του καὶ προφητεῖες καταστροφῆς μας, χωρὶς οὐδένα πειστικὸ ἐπιχείρημα, παρὰ μόνο τὴν παραφιλολογία καὶ τὴν χυδαία γλῶσσα, ἐλπίζοντας ὅτι ἔτσι θὰ πείσει τοὺς Ἕλληνες. Ἀλλὰ αὐτὰ εἶναι κι οἱ κύριες αἰτίες τῆς τόσον εὐρείας ἀποδοκιμασίας του.