Οἱ ἐπιπτώσεις τοῦ Οὐκρανικοῦ πολέμου στὶς δυτικὲς χῶρες ἀποδεικνύονται βαθύτερες τῶν προβλεφθεισῶν κι ἡ ἀντιμετώπισή τους δυσκολώτατη· ἡ στασιμότης τοῦ μετώπου θεωρεῖται ἐσκεμμένη ἐκ μέρους τῆς Μόσχας, γιὰ νὰ πολλαπλασιάσει τὰ προβλήματα στὶς ἀτλαντικὲς χῶρες, καθὼς ὅλες τους γογγύζουν γιὰ τὶς διογκούμενες ἀπαιτήσεις στρατιωτικῆς καὶ οἰκονομικῆς βοηθείας, ἐνῶ δὲν ἔχουν ἐξεχνιασθεῖ τὰ σκάνδαλα διαφθορᾶς καὶ πολλοὶ διερωτῶνται, τὸ ποῦ κατευθύνεται τελικὰ αὐτή; Ἀποδεικνύεται, ὅτι στὸ Κρεμλίνο ἐπικρατεῖ ἡ ἄποψη, ὅτι μία σύντομη νίκη καὶ κατάληψη ἴσως τῆς Οὐκρανίας, μεταφέρει τὸ οἰκονομικὸ βάρος τῆς διατροφῆς τοῦ πληθυσμοῦ της στὶς πλάτες του, ἐνῶ ἀπαλλάσει τὸ ΝΑΤΟ ἀπ’ τὴν εὐθύνη συνεχίσως τοῦ πολέμου καὶ συντηρήσεως τῶν Οὐκρανῶν· πολλὰ ἀπ’ τὰ σημερινὰ προβλήματα μεταξὺ τῶν νατοϊκῶν χωρῶν θὰ ἐξαλειφθοῦν καὶ πιθανὸν νὰ ἐπανέλθει ἡ ὁμόνοια μεταξύ τους. Οἱ ἔγκυροι διπλωματικοὶ παρατηρητὲς ὅλα τὰ σκέπτονται καὶ τὰ συνεκτιμοῦν σοβαρὰ στὶς ἀξιολογήσεις τους.