Σὲ φάση ἀναστοχασμοῦ βρίσκονται οἱ ἡγεσίες τῶν μεγάλων χωρῶν τῆς Εὐρώπης, καὶ ἰδιαιτέρως Γαλλίας καὶ Γερμανίας, παρὰ τὰ πολλὰ ἐσωτερικὰ προβλήματα ἀμφοτέρων τους· ἡ ἀποδυνάμωση τῆς πολιτικῆς της συνοχῆς εἶναι ἐμφανέστατη πλέον κι ὁ ἀντίκτυπος στὴν διεθνῆ ἀπήχησή της χειρότερος. Ἡ Εὐρώπη ἀποδέχθηκε, μετὰ τὴν ἔναρξη τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου, τὴν πλήρη ὑποταγή της στὴν ἀτλαντικὴ ὑποταγὴ καὶ τὴν νατοϊκὴ ἀσπίδα, χωρὶς σὲ βάθος διερεύνηση τῶν δυνατοτήτων τους· ἀποδείχθηκαν ἀμφότερες κατώτερες τουλάχιστον τῶν προσδοκιῶν τους, ἂν κι οἱ κακὲς γλῶσσες διατείνονται ὅτι ἦταν μᾶλλον κενὲς περιεχομένου στὴν δυναμικὴ διεθνῆ συγκυρία. Ὁ κόσμος ἔχει ἀλλάξει, λόγῳ τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας καὶ τῆς ἀναδιανομῆς τοῦ διεθνοῦς καταμερισμοῦ ἐργασίας, μὲ τὸν μονοπολικὸ κόσμο νεκρὸ γράμμα· οἱ συνέπειες του ἀκολουθοῦν, μὲ τὴν ἐμφανέστατη ἀμερικανικὴ ἀδυναμία ἀνταποκρίσεώς της στὸν ἡγετικό της ρόλο καὶ τὴν σαρκαστικὴ ειρωνεία Κίνας καὶ Ρωσίας στὶς πομπώδεις ἐξαγγελίες κοσμοκρατορίας της.