Ἡ κούραση τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν, ἀπ’ τὴν συνεισφορά τους στὸν οὐκρανικὸ πόλεμο, στρατιωτικῆς καὶ οἰκονομικῆς, εἶναι ἐμφανέστατη, καθὼς οἱ πρῶτες μαχητικὲς ἀντιδράσεις στοὺς διαφόρους κλάδους τὸ ἐπιβεβαιώνουν· ἡ καταιγιστικὴ προπαγάνδα τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς δὲν πείθει ἢ μᾶλλον μετατρέπεται σταδιακὰ σὲ σκληρὲς ἀντιπαραθέσεις πρὸς τὶς ἐπιλογὲς τῶν κυβερνήσεών τους. Ὡς φυσικὴ συνέπεια ἡ ἀποδοκιμασία στρέφεται καὶ κατὰ τῶν ἀτλαντικῶν δεσμεύσεων τῆς Εὐρώπης, μὲ συχνότερες μάλιστα στὶς πρώην κομμουνιστικὲς χῶρες, οἱ ὁποῖες κι εἶχαν πρωτοστατήσει στὴν ἀντιρωσικὴ πολιτική· οἱ συνέπειες στὸ ἐσωτερικό τους εἶναι οἱ χειρότερες στὴν Δύση, μὲ ἐκτίναξη τοῦ πληθωρισμοῦ, τῶν δημοσιονομικῶν ἐλλειμμάτων καὶ τῆς ἐλλείψεως πολλῶν ἀγαθῶν τὰ ὁποῖα δύσκολα βρίσκουν σὲ ἄλλες ἀγορές, μετὰ τὴν ἀποκοπή τους ἀπ’ τὴν ρωσικὴ καὶ παρὰ τὶς ὑψηλότερες τιμές τους. Ἡ Εὐρώπη ἔχει ἀνάγκη προσαρμογῆς της στὸν νέο διεθνῆ καταμερισμὸ ἐργασίας κι ἀφυπνίσεώς της ἀπ’ τὸν βιομηχανικὸ ἐφησυχασμό της…