Ἡ προεκλογικὴ ἐκστρατεία τῶν κομμάτων ἔχει παρουσιασθεῖ στὸν ἑλληνικὸ λαό, μὲ τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη, τὴν συνέχιση τῆς ἀναπτύξεως τῆς τετραετίας, μὲ τὴν βοήθεια καὶ τῶν πολλῶν μεταρρυθμίσεών της, μὲ κύρια τὴν ψηφιοποίηση τῆς χώρας· ὁ Ναπολεοντίσκος, μὲ τὴν δῆθεν ἐξαθλίωση τοῦ λαοῦ καὶ τὴν φτωχοποίησή του, ἀντιμετωπίζει τὸν κόλαφο ἀπ’ τὴν κατάσταση στὴν ἀγορά. Ὁ ἴδιος μιλάει γιὰ ὑψηλὴ ἀνεργία κι οἱ οἰκονομικὲς ἔρευνες παρουσιαζουν, ὅτι ἐννέα στὶς δέκα ἐπιχειρήσεις, μὲ τὶς μικρομεσαῖες πρῶτες, ἀντιμετωπίζουν πρόβλημα ἐργατικῶν χειρῶν, παρ’ ὅτι προσφέρουν μεγάλους μισθούς, καὶ πιέζουν τὴν κυβέρνηση, γιὰ εἰσαγωγὴ μεταναστῶν· οἱ ἴδιοι ἐπιχειρηματίες διερωτῶνται, τὸ σὲ ποιὰ χώρα ἀναφέρεται ὁ ΣΥΡΙΖΑ, δὲν πατάει χῶμα ἑλληνικό; Τὸ παράξενο εἶναι μάλιστα, ὅτι δημοσιεύει τὶς ἔρευνες ἔγκυρο πρωινὸ φύλλο, ἀλλὰ σφόδρα φιλοτσιπρικὸ καὶ χωρὶς οὐδεμία κριτικὴ στὰ προγράμματά του. Ταξειδεύουν φαίνεται οἱ δυό τους στὸ ἴδιο καράβι, ὑπὸ μακάριο ἐφησυχασμό.