Ὁ ἀποκλεισμὸς τῆς ἀκροδεξιᾶς ἀπ’ τὴν κάθοδό της στὶς ἐκλογές, ἔγινε ἀπ’ τὸν Ἄρειο Πάγο γιὰ οὐσιαστικοὺς λόγους κι ὄχι τυπικούς, ὅπως γίνεται ἡ ἐξέταση γιὰ τὰ ἄλλα κόμματα· οἱ λόγοι εἶναι, ἡ καταδίκη τοῦ ἀρχηγοῦ της καὶ πολλῶν μελῶν της σὲ ἐγκληματικὴ ὀργάνωση, ἐπιβεβαιωμένη μάλιστα προσφάτως κι ἀπ’ τὰ ἁρμόδια δικαστήρια. Οἱ ἀντιδράσεις ἦταν σχεδὸν ὁμόφωνες, μὲ διαφορὰ τόνου μόνο, ἀλλὰ οὐσιαστικὲς στὴν ἀπήχησή τους· ὁ ΣΥΡΙΖΑ δὲν ὑπέβαλε ὑπόμνημα στὸ ἀνώτατο δικαστήριο, ὅπως ἔκανε ἡ Νέα Δημοκρατία καὶ τὸ ΠΑΣΟΚ, κι ἐπικρίθηκε γι’ αὐτὸ ἀπὸ παλιοὺς θερμοὺς ὑποστηρικτές του. Τὸ δέλεαρ εἶναι, οἱ ψηφοφόροι τῆς ἀκροδεξιᾶς, ποὺ ὅπως δείχνουν οἱ σχετικὲς δημοσκοπήσεις, ἐπιλέγουν ὡς ἐναλλακτικὴ προτίμηση τὸν ΣΥΡΙΖΑ σὲ τριπλάσιο ποσοστὸ ἀπὸ ἐκείνους τῆς ΝΔ.