Ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία ἐπιδεικνύει ἐξαιρετικὴ ἀντοχὴ ἀπέναντι στὶς διεθνεῖς πιέσεις, καθὼς διατηρεῖ τοὺς ὑψηλοὺς ρυθμοὺς ἀναπτύξεως καὶ ἐπιτυγχάνει οὐσιαστικὸ ἔλεγχο τοῦ πληθωρισμοῦ· κρίσιμος δείκτης ἀποδεικνύεται τὸ Χρηματιστήριο Ἀθηνῶν, τὸ ὁποῖο διατηρεῖ τὶς ἐλαφρὲς ἀνοδικὲς τάσεις, παρὰ τὴν τραπεζικὴ κρίση στὴν Ἀμερικὴ καὶ τὴν νομισματικὴ διεθνῶς, ἐνῶ παλαιότερα ὑφίστατο πλήρη κατάρρευση μὲ ἁπαλότερες διακυμάνσεις. Ἡ ἀντοχή της ἀποδίδεται σὲ δύο λόγους, στὴν διατήρηση τοῦ ὑψηλοῦ τουριστικοῦ ρεύματος καὶ στὴν αὐξανόμενη εἰσροὴ ξένων ἐπενδύσεων, μὲ ἐφαλτήριο τὶς ψηφιακές· ἔχει καταστεῖ ἰσχυρὴ οἰκονομία καὶ θὰ γίνει ἰσχυρότερη, ἂν διατηρήσουμε μετεκλογικὰ τὴν πολιτική μας σταθερότητα. Τὸ κύριο πρόβλημά μας καθίσταται πλέον ἡ ἔλλειψη ἐργατικῶν χειρῶν, ἡ ὁποία ἔχει γίνει ἄγχος καὶ γιὰ τὶς μικρομεσαῖες ἐπιχειρήσεις· ὁ ΣΕΒ καὶ τὰ Ἐπιμελητήρια κρούουν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, ἀλλὰ μόνο ἡ κυβέρνηση ἀνταποκρίνεται. Ὁ Ναπολεοντίσκος ξιφουλκεῖ, ὡς ἄλλος δὸν Κιχώτης, κατὰ τῆς ἐξαθλιώσεως…