Ἡ πολιτικὴ δυναμικὴ τῆς χώρας ἔχει λάβει μᾶλλον τὴν ὁριστική της κατεύθυνση, ὅπως δείχνουν, ὅλες οἱ δημοσκοπήσεις καὶ ἡ ἠρεμία καὶ φρόνηση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ· τὸ τελευταῖο εἶναι τὸ σημαντικότερο, καθὼς ὁ κόσμος ἔχει ἀσπασθεῖ τὸν ἤπιο καὶ διαλεκτικὸ λόγο τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, γιὰ τὴν συζήτηση ὅλων τῶν προβλημάτων μας καὶ τῶν προοπτικῶν μας· ἀντιθέτως εἶναι ἐμφανέστατο, ὅτι δὲν ἔχει ἀποδεχθεῖ τὴν καταστροφικὴ προπαγάνδα τοῦ ἠλεκτρονικοῦ τύπου καὶ τὴν ἐκρηκτικὴ τακτικὴ πολώσεως τοῦ Ναπολεοντίσκου, μὲ φρασεολογία τῆς πρώτης μεταπολεμικῆς ἐποχῆς. Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι ἡ Νέα Δημοκρατία ἔχει ἀναπληρώσει τὶς περισσότερες ἀπώλειές της, μετὰ τὴν τραγωδία τῶν Τεμπῶν, καὶ πλησιάζει ἤδη τὰ ποσοστὰ τῆς αὐτοδυναμίας καὶ μὲ τὸ σύστημα τῆς ἁπλῆς ἀναλογικῆς· μάλιστα οἱ τελευταῖες δημοσκοπήσεις τῆς δίδουν γύρω στὸ 37%, τὸ ὁποῖο ποσοστὸ μπορεῖ νὰ δώσει αὐτοδυναμία, κατὰ τὸν Ἀνδρέα Δρυμιώτη. Στὴν μεταπολεμική μας ἱστορία εἶναι μᾶλλον οἱ μοναδικὲς τόσο ἤρεμες καὶ ἀχρωμάτιστες ἐκλογές· μάλιστα οἱ πολιτικοὶ σχολιαστὲς παρατηροῦν, ὅτι, ἂν δὲν ὑπῆρχαν οἱ τηλεοράσεις, δύσκολα πολὺ θὰ καταλάβαινε ἕνας τρίτος, ὅτι βρισκόμαστε σὲ προεκλογικὴ περίοδο· αὐτὸ δὲν σημαίνει, φυσικά, ὅτι δὲν γίνονται πολιτικὲς συζητήσεις, γίνονται πολλὲς καὶ σημαντικές, ἀλλὰ μὲ ἕνα χαρακτηριστικό, τὴν πλήρη ἀπουσία Συριζαίων ἀπ’ τὴν ἀγορὰ κι ἀπ’ τὶς πλατεῖες.
Τὸ κύριο πρόβλημα τοῦ κόσμου εἶναι τὸ οἰκονομικό· ἡ ἀκρίβεια εἶναι σημαντικὸ πρόβλημα, ἀλλὰ βλέπουν ὅλοι, ὅτι ὁ πληθωρισμὸς στὴν Ἑλλάδα εἶναι ἀπ’ τοὺς χαμηλότερους στὴν Εὐρώπη, ἐνῶ εἴμαστε στὶς πρῶτες θέσεις σὲ ποσοστὰ ἀναπτύξεως· οἱ συνταξιοῦχοι κι οἱ χαμηλόμισθοι πῆραν κάτι, μετὰ τὰ ἕνδεκα χρόνια τῆς μνημονιακῆς περιόδου κι αὐτὸ μετράει κάπως. Τὸ χειρότερο ὅμως εἶναι ἡ ἔλλειψη ἐργατικῶν χειρῶν, ποὺ πλήττει τοὺς πάντες, μεγάλους καὶ μικρούς, βιομηχανία, τουρισμό, μικρομεσαίους καὶ ἀγροτές· δύσκολα πολὺ καλύπτουν τὶς ἀνάγκες τους. Αὐτὸ ὅμως ἀποτελεῖ καὶ τὴν ἀποστομωτικὴ ἀπάντηση στὴν συριζαϊκὴ προπαγάνδα περὶ οἰκονομικῆς συμφορᾶς καὶ τῆς χειροτέρας κυβερνήσεως μεταπολεμικά· τὸ ἐρώτημα εἶναι, τὸ σὲ ποιούς ἀπευθύνεται ὁ Ναπολεοντίσκος, ὅταν μιλάει γιὰ ἐξαθλίωση καὶ οἰκονομικὴ δυσπραγία, ἐνῶ οἱ ἄμεσες ξένες ἐπενδύσεις ἀνῆλθαν πέρυσι, σὲ ἑπτὰ δις εὐρὼ καὶ οἱ ἐγχώριες σὲ ἄλλα τόσα. Μὲ τὴν ψηφιακὴ τεχνολογία, ὅλοι γνωρίζουν τὰ πάντα, ἑπομένως σὲ ποιούς ἀπευθύνει τὸ κήρυγμα τῆς καταστροφῆς· ὁπωσδήποτε παραλῆπτες του εἶναι τὸ συντεχνιακὸ κράτος κι οἱ ἐμπνευστές του, τὸ κρατικοδίαιτο κεφάλαιο, ἀλλὰ καὶ τὸ βαθὺ ἀμερικανικὸ κράτος. Εἶναι οἱ δυνάμεις ποὺ μάχονται τὴν ψηφιοποίησή μας γιὰ πολλοὺς λόγους· τὸ ἀμερικανικὸ κράτος, ἐπειδὴ δὲν τὸ ἐξυπηρετεῖ στὴν τακτική του διαλύσεως τῆς Εὐρωζώνης, οἱ συντεχνίες διότι χάνουν τὴν ἐξουσία τους, ὅπως καὶ τὸ κρατικοδίαιτο κεφάλαιο.
Τὸ χειρότερο γιὰ τὴν ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση εἶναι, ὅτι ἐπιβεβαιώνει τοὺς ἀκραίους ἐπικριτές της, ὅτι ἀδυνατεῖ νὰ προσαρμοσθεῖ στὶς ἀνάγκες τοῦ δημοκρατικοῦ διαλόγου καὶ τῆς σημερινῆς πραγματικότητος· οἱ Ἕλληνες ζοῦν σήμερα σὲ διαφορετικὸ περιβάλλον, γιὰ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία τους, μὲ ἐξαίρεση τὴν ἄμεσο δημοκρατία. Τὸ κύριο πρόβλημα κάθε οἰκογενείας ἦταν ἡ ἐκπλήρωση τῶν ὑποχρεώσεών της πρὸς τὶς δημόσιες καὶ ἄλλες ὑπηρεσίες· κάθε βράδυ, τὸ ἔχουμε γράψει πολλὲς φορές, ἀλλὰ ἡ ἐπανάληψις μήτηρ μαθήσεως, συζητοῦσαν πρὶν κοιμηθοῦν τὸ ποιὲς δουλειὲς εἶχαν, Ἐφορία, ΔΕΗ, ΟΤΕ, τράπεζες, καὶ τὶς μοίραζαν μεταξύ τους. Τώρα, τὶς κάνουν ὅλες, μὲ τὸ κινητὸ ἤ τὸν ὑπολογιστὴ σὲ λίγα λεπτά· κι ἂν τὰ παιδιά τους εἶναι στὸ Δημοτικό, τὰ τελειώνουν παίζοντας· ἦταν τὸ χειρότερο ἄγχος τῆς προηγούμενης ἐποχῆς. Ὄχι, ὅτι ἔχουν γίνει ὅλα, μόνο 1500 ἀπ’ τὶς ὑπηρεσίες τοῦ δημοσίου ἔχουν ψηφοποιηθεῖ, κατὰ τὸν Κυριάκο Πιερρακάκη, κι ἀπομένουν ἄλλες 3000 τουλάχιστον, ἀλλὰ αὐτὲς εἶναι οἱ πιὸ καθημερινὲς καὶ μὲ ἄμεσες σχέσεις. Εἶναι ἀδιανόητο, ὁ Ναπολεοντίσκος νὰ μὴν ἔχει καταγράψει τὴν ἄρδην ἀλλαγὴ τῆς καθημερινῆς μας ζωῆς· ὁπωσδήποτε εἶναι ὀλιγόνους κι αὐτὸ μετράει περισσότερο· τὸ δεύτερο εἶναι, ὅτι τὰ μόνα κομματικά του στελέχη ποὺ τοῦ ἔχουν ἀπομείνει πιστά, εἶναι οἱ συνδικαλιστὲς ποὺ ἐνδιαφέρονται μόνο γιὰ τὰ προνόμιά τους.