Ὁ ἑορτασμὸς τῆς νίκης στὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο συνοδεύεται ἀπ’ τὶς ἐξελίξεις στὸ μέτωπο τῆς Οὐκρανίας· ἡ παρέλαση στὴν Ἐρυθρὰ πλατεῖα τῆς Μόσχας προβλέπεται καὶ πάλι μεγαλοπρεπής, ἀλλὰ κάτι περισσότερο, ἐπειδὴ ἡ Ρωσία ἐπιθυμεῖ ἐπιδεῖξαι, ὅτι δὲν ὑστερεῖ σὲ τίποτε ἀπ’ τὴν ἀνοιχτὴ πληγὴ τοῦ οὐκρανικοῦ μετώπου. Οἱ διαφωνίες τοῦ διοικητοῦ τῆς ὁμάδος Βάγκνερ, μὲ τὴν ἡγεσία τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων μᾶλλον ἐκτονώνονται, καθὼς ὁ ἴδιος δήλωσε, ὅτι παραμένουν τὰ τμήματά του στὸ Μπαχμούτ, ἐνῶ δὲν ἔγινε γνωστό, τὸ τί θὰ γίνει μὲ τὴν ἀνάπτυξη τῶν τσετσενικῶν στὴν θέση τους· πολλοὶ διπλωμάτες στὴν Μόσχα διερωτῶνται, τὸ ποιά εἶναι ἡ πραγματικὴ αἰτία τῆς ἀντιδικίας τους, καθὼς αὐτὴ δὲν ταιριάζει μὲ τὸ σύστημα αὐστηρότατης πειθαρχίας τοῦ ρωσικοῦ στρατοῦ, τὸ ὁποῖο ἐνίσχυσε ὁ Βλαδίμηρος Ποῦτιν, ὡς στέλεχος παλαιὰ τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν. Ἄλλοι λένε, ὅτι θὰ ἀποκαλυφθοῦν πολλὰ πράγματα στὸ προσεχὲς μέλλον.