Οἱ ὑποψηφιότητες γιὰ τὴν προεδρία στὴν Ἀμερικὴ περιπλέκονται ἀρκετά, ἂν τελεσιδικήσει ἡ κατηγορία κατὰ τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, ἀπὸ δικαστὴ τῆς Νέας Ὑόρκης, γιὰ βιασμὸ πρὸ εἰκοσαετίας· στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες αὐτὸ τὸ ἔγκλημα δὲν παραγράφεται, ὁπότε ἀποσύρεται λογικὰ ἀπ’ τὴν διεκδίκηση. Τὸ παρἀξενο εἶναι, ὅτι ὁ τέως πρόεδρος ὑφίσταται τὶς κατηγορίες, γιὰ φοροδιαφυγὴ καὶ βιασμό, ἀλλὰ γιὰ τὸ μεῖζον κακούργημα, κατὰ τῶν συνταγματικῶν θεσμῶν, τῆς προτροπῆς τῶν ὀπαδῶν του γιὰ τὴν εἰσβολὴ στὸ Καπιτώλιο δὲν ἀσκήθηκε δίωξη· δηλαδή, οἱ δημοκρατικοὶ θεσμοὶ ἰσχύουν, ἀλλὰ γιὰ μικροαδικήματα κι ὄχι, γιὰ τὰ ἀφορῶντα τὰ θεμέλια τῆς δημοκρατίας τους! Πάντως, στοὺς πολιτικοὺς κύκλους πυκνώνουν οἱ συζητήσεις γιὰ τὸ μέλλον τῆς μεγάλης χώρας, μὲ δύο ὑπερήλικες στὴν διεκδίκηση τῆς προεδρίας της· ἡ ἀναζήτηση κάποιας λύσεως καὶ τῆς ἀναδείξεως νέων πολιτικῶν ἀπασχολεῖ τοὺς πάντες, καθὼς βλέπουν, ὅτι οἱ ἀλλαγὲς τῆς διεθνοῦς δυναμικῆς εἶναι ραγδαῖες…