Σὲ πορεία βραδείας ἀνακάμψεως βρίσκεται ἡ Γαλλία, παρὰ τὶς συνεχιζόμενες ἐπὶ μῆνες ἀπεργίες καὶ διαδηλώσεις, μὲ ἀφορμὴ τὸ συνταξιοδοτικό, ἀλλὰ μὲ στόχο τὴν ἀποδυνάμωση τοῦ Ἐμμανουὲλ Μακρόν· ἡ ἀναταραχή, παρὰ τὶς πιέσεις τῶν συνδικάτων, δὲν μεταφέρθηκε στὰ ἐργοστάσια καὶ στὰ γραφεῖα, ἀλλὰ περιορίσθηκε στοὺς δρόμους τῶν μεγάλων πόλεων. Ἔτσι, ἡ οἰκονομία συνεχίζει κανονικὰ τὴν πορεία της καὶ καλύτερα ἀπ’ τὴν γερμανική, ἐνῶ καὶ στὶς ξένες ἐπενδύσεις ἔρχεται πρώτη στὴν Εὐρώπη, τὸν τελευταῖο χρόνο, πάνω κι ἀπ’ τὴν Γερμανία· οἱ ἔγκυροι ἀναλυτὲς χαρακτηρίζουν τὸ φαινόμενο παράξενο, καθὼς δὲν ἑρμηνεύεται εὔκολα μὲ τὶς δυτικὲς φιλοσοφικὲς θεωρίες, ἡ κοινωνικὴ ἀναταραχὴ δὲν μεταφράζεται σὲ οἰκονομική, ὁπότε ἡ ἀριστερὴ ἰδεολογία πάει περίπατο. Ἑπομένως κάτι ἄλλο συμβαίνει κι οἱ Γάλλοι προσαρμόζονται στὴν νέα ψηφιακὴ ἐποχή, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ ποιοτικὴ προσέγγιση τῶν φαινομένων κι ὄχι ποσοτική, ἐνῶ δὲν ἀποκλείουν καὶ τὴν παρέμβαση τρίτων παραγόντων…