Τὴν ἐπανεκτίμηση τῶν ὑποψηφιοτήτων στὶς προεδρικὲς ἐκλογὲς συζητοῦν οἱ ἀνώτεροι κύκλοι τῶν δύο κομμάτων τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, καθὼς παρατηροῦν τὶς ἄρδην ἀλλαγὲς τῆς διεθνοῦς συγκυρίας καὶ τὴν ἀδυναμία ἀντιμετωπίσεως τῶν ἐσωτερικῶν προβλημάτων δεκαετίες τώρα· ὁ μονοπολικὸς κόσμος ἔχει τελειώσει, κι ὅσο γρηγορώτερα τὸ ἀποδεχθεῖ ἡ κυβέρνησή τους, λένε, τόσο εὐκολώτερη θὰ εἶναι ἡ διέξοδος. Ἀλλά, προσθέτουν, μὲ ὑπέργηρους στὴν προεδρία, ἀφοῦ οἱ δύο κύριοι ἀντίπαλοι εἶναι ἄνω τῶν ὀγδοήκοντα, θεωρεῖται πολὺ δύσκολη, ἂν ὄχι ἀδύνατη, ἡ διέξοδος γιὰ τὴν μεγάλη χώρα· τὸ πρῶτο καὶ δυσκολώτερο εἶναι ἡ ἀλλαγὴ τῆς νοοτροπίας τῶν ἡγετικῶν κύκλων κι ἀναφέρουν ὡς παράδειγμα, τὴν ἄρνηση τῆς πραγματικότητος, ὅτι προχωράει καὶ μὲ βῆμα ταχὺ μάλιστα ἡ ἀποδολλαριοποίηση τῶν παγκοσμίων συναλλαγῶν. Ἡ στήριξη ἀπ’ τὶς Εὐρώπη, Ἰαπωνία, Καναδᾶ, Αὐτραλία δὲν τοὺς λέει τίποτε, ἐπειδὴ στὸ ἴδιο καζάνι βράζουν ὅλες τους. Εἶναι κοινὴ ἡ μοῖρα τους…