Τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τοῦ δημοσίου χρέους τῆς ἀμερικανικῆς ὁμοσπονδιακῆς κυβερνήσεως καθίσταται ὑπερεπεῖγον, ἐπειδὴ μέχρι τέλους Ἰουνίου ἡ Βουλὴ τῶν Ἀντιπροσώπων ὑποχρεοῦται ἐγκρίνειν τὸ σχετικὸ νομοσχέδιο· οἱ συζητήσεις κυβερνήσεως καὶ Βουλῆς συνεχίζονται, ἐνῶ παρεμβαίνει προσωπικὰ κι ὁ πρόεδρος γιὰ τὴν διευθέτησή του. Στὸ τέλος θὰ τὸ ἐγκρίνει ἡ ὑπὀ ρεπουμπλικανικὸ ἔλεγχο Βουλή, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ τὸ θέμα τῶν κομματικῶν κερδῶν· ἐπιδιώκουν τὴν ἀποδυνάμωση τοῦ Τζὸ Μπάιντεν, ἐν ὄψει τῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν τοῦ ἑπομένου ἔτους· οἱ ἐπιπτώσεις στὴν ἐθνική τους καὶ παγκόσμια οἰκονομία δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν. Τὰ δύο κόμματα τῆς μεγάλης χώρας διέπονται ἀπ’ τὴν νοοτροπία, ὅτι εἶναι κυρίαρχοι τοῦ κόσμου καὶ ἐπιβάλλουν εὔκολα τὴν θέλησή τους· ἑπομένως εἶναι θεμιτὲς οἱ ὅποιες ἀντιδικίες στὸ ἐσωτερικὸ τῆς χώρας τους. Ἀλλὰ στὸ ἐξωτερικὸ τὰ παρατηροῦν κι ἀντιλαμβάνονται, ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ δὲν ἐπικοινωνοῦν μὲ τὶς ἄλλες χῶρες σχεδὸν καθόλου…