Ἡ ἀντίδραση τῆς Εὐρώπης στὴν συντριπτικὴ ἧττα τοῦ Ναπολεοντίσκου στὶς ἐκλογὲς εἶναι ἄμεση κι ἐξαιρετικὰ ἀρνητική, ὄχι μόνο γιὰ τὴν ἀποδυνάμωση τῆς ἀριστερᾶς στὶς χῶρες της, ἀλλὰ περισσότερο γιὰ τὶς μεθοδεύσεις του κατὰ τὴν προεκλογικὴ περίοδο· δὲν εἶναι λίγοι ὅσοι διερωτῶνται, τὸ ἂν ἐκφράζει πράγματι τὶς ἀξίες τῆς εὐρωπαϊκῆς ἀριστερᾶς τῶν δύο τελευταίων αἰώνων, μετὰ τὶς ἀποκαλύψεις γιὰ τὶς γκαιμπελίστικες παρεμβάσεις στὶς δημοσκοπήσεις. Οἱ Εὐρωπαῖοι εἶναι πολὺ αὐστηροὶ στοὺς κανόνες τῆς φιλελευθέρας δημοκρατίας καὶ τῆς πολιτικῆς ἐκφράσεως· οἱ σχολιαστές τους διερευνοῦν τὸ ποιὲς εἶναι οἱ πραγματικὲς ρίζες τοῦ φαινομένου ΣΥΡΙΖΑ καὶ μερικοὶ τὶς συνδέουν μὲ τὶς ἀποκαλύψεις στὴν νησίδα τοῦ Ἔβρου καὶ ἄλλες ὕποπτες διασυνδέσεις. Τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι εἶχαν παρασυρθεὶ ἀρκετοὶ ἀπ’ τὶς καταγγελίες τῶν μὴ κυβερνητικῶν ὀργανώσεων, ἄλλοι σταματοῦν στὴν διαδρομὴ κάποιων μεταναστῶν, ὅπως τῆς γνωστῆς Μαρίας. «Ὅταν καεῖς στὸ κουρκοῦτι, φ’σᾶς καὶ τὸ γιαούρτι!»