Ἡ Κίνα προέβη σὲ ἀπρόβλεπτα ἀντίμετρα πρὸς τὶς ἀμερικανικὲς ποσοστώσεις ἐξαγωγῆς πρὸς αὐτὴν προϊόντων ὑψηλῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας, ἀπαγορεύοντας πλήρως τὴν εἰσαγωγὴ ἡμιαγωγῶν καὶ ἐπεξεργαστῶν ἀπ’ τὴν Ἀμερική· τὸ μέτρο αἰφνιδίασε τοὺς οἰκονομικοὺς κύκλους, ἀλλὰ καὶ τὴν Οὐάσιγκτον, ἐπειδὴ πίστευαν ἀκραδάντως, ὅτι διατηροῦν τὴν ὑπεροχὴ στὸν κλάδο αὐτὸ κι ὅτι δὲν εἶχαν δυνατότητα ἀντικαταστήσεώς τους ἀπὸ ἄλλη πηγή. Ἀλλά, ἴσως σοβαρὴ ἀνάλυση τοῦ μέτρου ἀποδεικνύει, ὅτι ἴσως ἔχει βρεῖ ἐναλλακτικὴ λύση προμηθείας διεθνῶς, κάτι ποὺ εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ ἰσχύει, καθὼς ἡ ἀγορὰ εἶναι ὀλιγοπωλικὴ καὶ δεδομένη· ἑπομένως, βρίσκει τὰ συστήματα αὐτὰ στὸ ἐσωτερικό της καὶ στὴν ρωσικὴ παραγωγή, καθὼς ἔχουν ἐντείνει ἀμφότερες τὴν ἀνάπτυξη τῶν κλάδων τους, ἐνῶ δὲν παρουσιάζουν οὐσιαστικὲς ἐλλείψεις, ὅπως συνέβαινε πρὸ ἔτους, μετὰ τὴν ἔναρξη τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου. Οἱ Δυτικοὶ κι οἱ Ἀμερικανοὶ πρῶτοι εἶναι ὑποχρεωμένοι ἀναζητῆσαι ἄλλη διέξοδο στὸν σινοαμερικανικὸ οἰκονομικό τους πόλεμο.