Οἱ διαφοροποιήσεις ἐντὸς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ εἶναι πολλές, ἔστω κι ἂν δὲν ἐμφανίζονται ὅλες στὸν κόσμο· τὸ κύριο ἐρώτημα τῶν ἀμφισβητιῶν εἶναι ἕνα καὶ καθοριστικό, «πῶς θὰ τρέξουν στὴν νέα προεκλογικὴ διαδρομὴ μὲ τραυματισμένο ἄλογο καὶ μὲ ἡττοπαθοῦς ἀπηχήσεως συνθήματα». Ὁ πρόεδρός τους ἔχει ἀναλάβει ἐξ ὁλοκλήρου τὴν εὐθύνη τῆς συντριπτκῆς ἧττας, ἀλλὰ καὶ φέρει τὸ βάρος τῆς καταστρώσεως τῆς προεκλογικῆς στρατηγικῆς καὶ τακτικῆς· οἱ παλιοὶ κομματικοὶ διερωτῶνται, ἔχει τὴν δυνατότητα αὐτή, δηλαδὴ τῆς μετατροπῆς του σὲ δυναμικὴ ἡγέτη, ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν, ἀπὸ συντετριμμένο προηγουμένως. Ὁπωσδήποτε, ὁ ἀντίλογος εἶναι, ὅτι δὲν εἶναι κι εὔκολη ὑπόθεση, ἡ ἀλλαγὴ ἀρχηγοῦ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν· ἀλλὰ αὐτὴ τελικὰ εἶναι ἡ μοῖρα τοῦ κόμματος, σὲ ἄλλη μία μεγάλη ἧττα πρὸς τὴν τρίτη θέση…