Ἡ γερμανικὴ οἰκονομία ἔχει εἰσέλθει πλέον κι ἐπισήμως σὲ ὕφεση, καθὼς τὸ πρῶτο τρίμηνο τοῦ τρέχοντος ἔτους παρουσίασε ὕφεση 0,3%, μετὰ τὸ 0,5% τὸ τέταρτο πέρυσι· τὸ πλῆγμα θεωρεῖται πολὺ σοβαρὸ γιὰ τὴν τρικομματικὴ κυβέρνηση τῆς χώρας καὶ γιὰ τὴν Εὐρώπη, καθὼς εἶναι ἡ πρώτη φορὰ μεταπολεμικὰ ποὺ ἡ Γερμανία παρουσιάζεται ὡς εὐαίσθητος κρίκος, ὁπότε μᾶλλον θὰ ἀποσυρθεῖ κι ἀπ’ τὴν θέση τῶν κριτηρίων τῆς οἰκονομίας της πρὸς τὶς ἄλλες. Ἡ Εὐρωζώνη κι ἡ Ἐπιτροπὴ ὑφίστανται τὸν ἀντίκτυπο, ἐπειδὴ εἶναι ἀπαραίτητη ἡ ἐκπόνηση ἄλλης πολιτικῆς ὡς ἀντιστάθμισμά της· στὴν Εὐρωπαϊκὴ Κεντρικὴ Τράπεζα ἀναλογοῦν περισσότερες εὐθύνες κι ἀνάγκη ἀμέσου παρεμβάσεώς της. Οἱ νότιες χῶρες, μὲ τὴν Ἑλλάδα πρώτη, θεωροῦνται ἡ μοναδικὴ γραμμὴ εὐρωπαϊκῆς ἀμύνης.