Εὐρώπη, ὕφεση καὶ συνοχὴ

Ἡ ὕφεση εἶναι πλέον ἐνδημικὴ στὴν Εὐρώπη, ἀπ’ τὴν στιγμὴ ποὺ ἀνέτρεψε τὰς σιδηρᾶς πύλας τῆς Γερμανίας· ὅλοι ἀναγνωρίζουν, ὅτι οἱ μέρες τῆς ἀμεριμνησίας ἔχουν τελειώσει, μαζὶ μὲ τὴν εὐφροσύνη τῆς καθυποτάξεως τῆς Ρωσίας καὶ τῆς συμμορφώσεως τῆς Κίνας εἰς τὰς ἀμερικανικὰς ἐπιταγάς. Ἡ Εὐρωζώνη, ἐπειδὴ αὐτὴ φέρει τὸ μεγάλο βάρος, ὀφείλει ἐπιστρέψαι στὴν ταχεῖα ἐνίσχυση τοῦ συντονισμοῦ τῆς οἰκονομικῆς της πολιτικῆς, καὶ πρωτίστως στὴν ἄμεση δραστηριοποίηση τοῦ Γαλλογερμανικοῦ Ἄξονος, ὡς ἐφαλτήριο γιὰ τὴν ἐπιτάχυνση τῆς συνοχῆς της. Ἡ κατάσταση στὴν Εὐρώπη διέπεται ἀπὸ δυὸ ἐντελῶς ἀντίθετες στὴν ἐπιφάνεια δυνάμεις· τὴν ἀπόλυτη ὑποταγὴ πολλῶν κυβερνήσεών της στὴν ἀτλαντικὴ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ καὶ κατὰ προέκταση στὴν οἰκονομικὴ ὑποταγὴ καὶ στὴν ἰσχυρὰ ἀντίσταση τῶν λαῶν της, μὲ ἀποδοχὴ καὶ προάσπιση τοῦ εὐρώ. Ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος ἀπέβλεπε στὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης καὶ ἐπιστροφὴ τῶν Εὐρωπαίων στὸ δολλάριο, ὡς ἀποθεματικὸ νόμισμα.