Ἡ ρύπανση τοῦ περιβάλλοντος ἀπ’ τὰ πλαστικὰ ἀνταγωνίζεται τὴν ὑπερθέρμανση τοῦ πλανήτου καὶ τὴν ἀδιαφορία τῶν μεγάλων γιὰ τὴν προστασία τοῦ κλίματος, δηλαδὴ τῆς ζωῆς μας· ἡ ὑφήλιος ὑφίσταται τὴν χειρότερη ἀνθρωπογενῆ καταστροφὴ στὴν ἱστορία της κι εἶναι ἄγνωστο τὸ ποιὲς θὰ εἶναι οἱ συνθῆκες διαβιώσεώς μας, ὄχι μόνο στὸ τέλος τοῦ αἰῶνος, ἀλλὰ καὶ σὲ τριάντα χρόνια. Ὁ ἄνθρωπος, στὴν πράξη κυρίως ὁ βιομηχανικός, ἀποδεικνύεται ὁ χειρότερος καταστροφεὺς στὴν διαδρομὴ τοῦ εἴδους στὴν γῆ· οἱ συνέπειες τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου εἶναι ἀνυπολόγιστες, καθὼς Δυτικοί, Ἀμερικανοὶ δηλαδή, κι Ἀνατολικοὶ ἐνδιαφέρονται μόνο γιὰ τὴν ἐμπέδωση τῆς κυριαρχίας τους εἰς τὸν κόσμον τοῦτον, ἀλλὰ ποῖον κόσμον θὰ ἔχουν στὸ τέλος; Αὐτὸ δὲν τὸ σκέπτονται. Ἐπιπροσθέτως, ἡ ρύπανση τῶν θαλασσῶν μὲ πλαστικὰ συνεχίζεται ἀκατάσχετη κι οἱ ὑπηρεσίες προστασίας τους ὑπολειτουργοῦν, καθὼς ἐξαρτῶνται ἀπ’ τὶς διοικήσεις τους, καθαρὰ ὄργανα τῶν Δυτικῶν…