Τὸ διαφορετικὸ ὕφος καὶ τόνος τῶν ἀρχηγῶν στὴν προεκλογικὴ ἐκστρατεία εἶναι ὁλοφάνερα καὶ καθορίζουν στὸ μέγιστο βαθμὸ τὴν ἀπήχησή τους στὸν ἑλληνικὸ λαό· ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἐμφανίζεται ἀνθρώπινος, ὅπως ὅλοι μας στὴν καθημερινότητά μας, καὶ χωρὶς ἐπιτηδεύσεις, καθὼς ἀκόμη καὶ σὲ ἀνάλαφρες τηλεοπτικὲς ἐκπομπές, ἀπαντάει στὶς ποικίλες ἐρωτήσεις τους. Φαίνεται, ὅτι εἶναι ἕνας ἀπ’ ὅλους μας, χωρὶς οὐδεμία ἀπόσταση ἀπὸ ἐμᾶς, ἀλλὰ μὲ τὶς ἴδιες συνήθειες καὶ ἀγωνίες μας· μιλάει ἁπλᾶ καὶ ζεστά, γιὰ τὰ προβλήματά μας. Ὁ Ναπολεοντίσκος τηρεῖ τὶς σαφεῖς ἀποστάσεις, ὅτι εἶναι ἀνώτερος ὡς ἀρχηγὸς καὶ γι’ αὐτὸ δὲν κρατάει οὔτε τὴν ὀμπρέλλα του, ἀλλὰ καὶ ἀποφαίνεται, ὅτι ὁ λαὸς ἔκανε λάθος στὶς ἐκλογές· τὴν δόξα του φαίνεται, ὅτι μιμεῖται κι ὁ Νίκος Ἀνδρουλάκης, ὁ ὁποῖος προβάλλει τὴν ἔμπνευσή του ἀπ’ τὸν ἱδρυτὴ τοῦ ΠΑΣΟΚ. Ἀλλὰ οἱ ἐκλογὲς ἀφοροῦν τὰ σημερινά μας προβλήματα…