Οἱ εἰδήσεις, γιὰ τὴν πορεία τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου, εἶναι ἀντιφατικές, καθὼς ἑκάστη πλευρὰ ἐμφανίζεται ὅτι κερδίζει, ἐνῶ ἀλληλοκατηγοροῦνται καὶ γιὰ τὸν βομβαρδισμὸ τοῦ φράγματος Καχόβσκα, πλησίον τῆς Χερσῶνος, μὲ ἄμεση τὴν ἀπειλὴ πλημμυρῶν σὲ οἰκισμούς, ἀλλὰ καὶ λειψυδρίας ταυτοχρόνως. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ πόλεμος ἔχει εἰσέλθει σὲ ἄλλη φάση κι ὅτι ἡ ἐαρινὴ ἀντεπίθεση τῶν οὐκρανικῶν δυνάμεων δὲν ἀπέδωσε, παρὰ τὸ ἀντίθετο, ἐνῶ ἐνισχύονται οἱ φῆμες, γιὰ δυσπιστία τοῦ Κρεμλίνου πρὸς τὸν διοικητὴ τῆς στρατειᾶς Βάγκνερ· ἡ στρατιωτικὴ καὶ οἰκονομικὴ βοήθεια τῶν Δυτικῶν δὲν ἀπέδωσε τὰ προσδοκόμενα ἀποτελέσματα, ἐνῶ τὸ Κίεβο ζητάει τὸν πολλαπλασιασμό της κι οἱ εὐρωπαϊκοὶ λαοὶ ὅμως διαπιστώνουν, ὅτι ἡ χώρα εἶναι ὁ πίθος τῶν Δαναΐδων, ἐνῶ καὶ στὸ στράτευμά της τὰ προβλήματα εἶναι πολλά. Πρωτεῦον, εἶναι ἡ δυσαρέσκεια καὶ ἐχθρότης τῶν ρωσοφώνων Οὐκρανῶν, κατὰ τῶν ἀκροδεξιῶν ποὺ προωθεῖ ὁ πρόεδρος στὴν στρατιωτικὴ ἡγεσία…