Ἡ Εὐρώπη ἔχει περάσει σὲ περίοδο ὑφέσεως καὶ ἐπισήμως, καθὼς τὸ πρῶτο τρίμηνο σημείωσε μείωση ὁ ρυθμὸς ἀναπτύξεως, 0,1%, μετὰ ἀπὸ 0,1% τὸ τέταρτο τοῦ προηγουμένου ἔτους· τὴν μεγαλύτερη ἀνάπτυξη εἶχαν, Πολωνία, Ἑλλάδα, Λουξεμβοῦργο, Πορτογαλία καὶ μείωση, Ἰρλανδία, Λιθουανία, Ὁλλανδία, Γερμανία. Τὰ ἐσωτερικὰ προβλήματα τῶν ἑταίρων εἶναι τὰ χειρότερα, ἐνῶ κι ἡ Ἐπιτροπὴ ἐμφανίζεται ἀμήχανη κι ἄβουλη, γιὰ τὴν ὑποβολὴ προτάσεων πρὸς ἀντιμετώπιση τῆς καταστάσεως· οἱ δεσμεύσεις της στὴν ἀτλαντικὴ πολιτικὴ στὸ Οὐκρανικὸ δὲν τῆς ἐπιτρέπουν ἄλλες ἐπιλογές, σχολιάζουν οἱ κακὲς γλῶσσες. Στὴν Γερμανία, οἱ διαφωνίες γιὰ τὴν κατάστρωση τοῦ προϋπολογισμοῦ εἶναι δυσεπίλυτες κι ὁ Ὄλαφ Σὸλτζ ἀνέλαβε τὴν εὐθύνη τοῦ συγκερασμοῦ τῶν ἀπόψεων, μὲ τριμερεῖς διαδοχικὲς συναντήσεις τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν καὶ ἄλλων.