Ἡ ὁμαλὴ ἄνοδος τῆς οἰκονομίας εἶναι ὁ κύριος μᾶλλον παράγων τῆς συνέσεως τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς καὶ τῆς ἀποτροπῆς τῆς πολώσεως· οἱ ἔγκυροι ἀναλυτὲς ὑπογραμμίζουν, ὅτι ἡ ἀγορὰ κι οἱ διεθνεῖς δοσοληψίες μας ἔχουν προεξοφλήσει τὴν πολιτικὴ σταθερότητα, μὲ τὴν βεβαιότητα νέας νίκης τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, κι ὅτι, ἀντιθέτως δὲν ἔχουν οὐδόλως ἐπηρεασθεῖ ἀπ’ τὸ κλίμα τοξικότητος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία θεωρεῖται ὡς οὐσιαστικὸς παράγων ἐγγυήσεως τῆς ἀποφυγῆς σοβαρᾶς κρίσεως στὴν Εὐρώπη, καθώς, μαζὶ μὲ τὶς μεσογειακὲς χῶρες, εἶναι οἱ μόνες σχεδὸν μὲ ὑψηλοὺς ρυθμοὺς ἀναπτύξεως· οἱ βόρειοι ἑταῖροι, μὲ τὸ ὑπερφίαλο καὶ ὑπεροπτικὸ ὕφος τους τῆς παλαιᾶς ἐποχῆς, διαπιστώνουν κι ἀναγνωρίζουν τὶς ἀλλαγὲς στὴν γηραιὰ ἤπειρο, ἔστω κι ἂν δυσκολεύονται νὰ τὶς ἑρμηνεύσουν. Περισσότερο ἐνοχλοῦνται ἀπ’ τὴν ὑστέρησή τους στὶς ψηφιακὲς μεταρρυθμίσεις, ἀλλὰ αὐτὴ εἶναι ἐγγενὴς ἀπόρροια τῆς βιομηχανικῆς νοοτροπίας τους τοὺς δύο τελευταίους αἰῶνες.