Ἡ ἀνάγκη ἀφυπνίσεως τῆς Εὐρώπης, τῆς ἡγεσίας τῶν μεγάλων χωρῶν της κι εἰ δυνατὸν τῶν προεδρείων τῶν θεσμῶν της, μετὰ τὰ ὅσα διαδραματίζονται στὴν Οὐκρανία καὶ σὲ παγκόσμιο ἐπίπεδο, ἀπαιτεῖται λίαν ἐπειγόντως· ἡ διαβόητη ἀντεπίθεση τῶν οὐκρανικῶν δυνάμεων ἔχει ἀποτύχει πλήρως κι ἀπομένει ἡ ὑποχώρησή τους στὰ ἐνδότερα τῆς χώρας, κι ἂς ματαδίδει, ὅ,τι θέλει ἡ ἀτλαντικὴ προπαγάνδα. Ἡ ὑπόθεση κρίνεται ὡς ὑπερεπείγουσα μετὰ τὴν μεσολαβητικὴ προσπάθεια τῶν Ἀφρικανῶν, γιὰ εἰρηνικὴ ἐπίλυση τοῦ προβλήματος, ποὺ εἶναι ἡ δεύτερη, μετὰ ἀπὸ ἐκείνη τῆς Κίνας, ἀλλὰ καὶ τὶς ἄρδην ἀλλαγὲς στὴν παγκόσμια σκηνή· οἱ ἔγκυροι ἀναλυτὲς ἐπισημαίνουν, ὅτι εἶναι ἡ πρώτη φορὰ τοὺς τρεῖς τελευταίους αἰῶνες, ποὺ γιὰ τὸ μεγαλύτερο πρόβλημα τῆς Εὐρώπης μεταπολεμικὰ ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν ἐπίλυσή του Ἀσιάτες καὶ Ἀφρικανοί. Στοὺς διπλωματικοὺς κύκλους αὐτὸ σημαίνει, ὅτι παρακαμπτεται πλήρως ἡ γηραιὰ ἤπειρος, μὲ ἄγνωστες φυσικὰ τὶς προεκτάσεις της…