Γαλλογερμανικὸς Ἄξων ἀπὼν

Ἡ μεγαλύτερη ἀπουσία στὰ εὐρωπαϊκὰ πράγματα τὴν τελευταία διετία εἶναι ἡ ἀγρανάπαυση τοῦ Γαλλογερμανικοῦ Ἄξονος κι ἡ ἐγκατάλειψη τῆς διαδικασίας ἐνισχύσεως τῆς πολιτικῆς συνοχῆς τῶν Εὐρωπαίων· τὸ πρόβλημα ἑστιάζεται στὴν τρικομματικὴ γερμανικὴ κυβέρνηση καὶ στὶς ἀτλαντικὲς δεσμεύσεις τῶν Πρασίνων καὶ τῶν Φιλελευθέρων οἱ ὁποῖες πολλαπλασιάσθηκαν, μετὰ τὸν οὐκρανικὸ πόλεμο. Ὅπως λένε κι οἱ κακὲς γλῶσσες στὴν γηραιὰ ἤπειρο, ὁ Βλαδίμηρος Ποῦτιν ἕνα πέτυχε, μετὰ τὴν εἰσβολὴ τῶν στρατευμάτων του στὴν Οὐκρανία, τὴν αἰσθητὴ ἀποδυνάμωση ἕως καὶ ἐξαφάνιση τῆς εὐρωπαϊκῆς φωνῆς στὰ διεθνῆ πράγματα· Εὐρώπη δὲν ἀκούγεται πουθενά, παρὰ μόνο ὡς ὑποσημείωση στὶς νατοϊκὲς διακηρύξεις. Κι ἂν δὲν ἦταν ἡ προσήλωση τῶν Εὐρωπαίων πρὸς τὸ εὐρώ, ὡς μοναδικό τους νόμισμα, θὰ εἶχε ὑποστεῖ διαλυτικὲς τάσεις, μὲ ἄγνωστες προεκτάσεις· ἄλλωστε, οἱ Ἀμερικανοὶ ἐπιδιώκουν τὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης καὶ τὴν ἀντικατάσταση τοῦ εὐρὼ μὲ τὸ δολλάριο, ὡς σανίδα σωτηρίας τους.