Ὁ Ναπολεοντίσκος ἐπιβεβαιώνει τὶς πληροφορίες, ὅτι ὀχυρώνεται στὴν ἀρχηγία του κι ἀφήνει στοὺς ἄλλους ἐλεύθερο τὸ δικαίωμα, νὰ τὸν ὑμνοῦν καὶ νὰ τὸν ζητωκραυγάζουν· παρέπεμψε τὴν ὑπόθεση τοῦ καταλογισμοῦ τῶν εὐθυνῶν γιὰ τὴν συντριβή του στὰ μέλη τοῦ κόμματος, σὰν νὰ γνωρίζουν τίποτε ἄλλο οἱ κομμένες κεφαλές, κατὰ τὸν ποιητή. « Μωραίνει Κύριος, ὅν βούλεται ἀπολέσαι»· ἀλλὰ παρουσιάζονται καὶ κάποιες ἄλλες ἐνδείξεις. Κάποιοι ὑμνητές του στὴ διαπασῶν καὶ μὲ γνωστὲς ἀτλαντικὲς διασυνδέσεις, τοῦ ἀσκοῦν αὐστηρὴ κριτικὴ καὶ ζητοῦν τὴν παραίτησή του· κάτι σοβαρὸ ὑποδεικνύουν οἱ κινήσεις αὐτές, καθὼς αὐτοὶ δὲν διακρίνονται γιὰ αὐτόνομη σκέψη, δοτοὶ ἦταν πάντοτε. Ἀλλά, ἴσως οἱ πρῶτοι καθοδηγητές του νὰ ἔχουν ἀπογοητευθεῖ…