Τέρμα τοῦ σοσιαλφασισμοῦ

Οἱ συσκέψεις τοῦ πρωθυπουργοῦ μὲ τοὺς ὑπουργούς του ἔχουν διττὸ χαρακτῆρα, πρῶτον, δίδουν τὸν τόνο τῶν πρωτοβουλιῶν κατὰ ὑπουργεῖο, σύμφωνα μὲ τὸ κυβερνητικὸ πρόγραμμα, καὶ δεύτερον, ἀποτελοῦν προηγούμενο καὶ γιὰ τοὺς ὑπόλοιπους, ὅτι ἔρχεται κι ἡ σειρά τους. Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἔχει τὴν ἄνεση τῆς εὐρυτάτης ἀποδοχῆς τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, σὲ ἴσο βαθμὸ μᾶλλον, μὲ τὸν Κωνσταντῖνο Καραμανλῆ τὸ 1974· ἡ διαφορὰ τῶν ψήφων εἶναι σημαντική, ἀλλὰ τότε ἄρχισε κι ἡ ἀριστεροποίηση τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς, μὲ ἀποκορύφωσή της ἑφτὰ χρόνια μετὰ κι ἀποτέλεσμά της τὰ συντεχνιακὰ συμφέροντα καὶ τὴν παρακμὴ τῆς δημοκρατίας, ὅπως τὰ ζήσαμε μὲ τὸν σοσιαλφασισμό. Στὶς ἐκλογὲς ἔκλεισε ὁ κύκλος τῆς ἀριστεριστικῆς ὑστερίας…