Τὰ δύο τελευταῖα χρόνια ἡ δοκιμασία τῆς Εὐρώπης εἶναι μόνιμη, μετὰ τὸν οὐκρανικὸ πόλεμο καὶ τὴν πρόσδεσή της στὸ ἀτλαντικὸ ἅρμα· τὸ χθεσινὸ Εὐρωσυμβούλιο συνῆλθε στὰ ὅρια τῶν σχέσεων τῆς ἡγεσίας της καὶ τῶν λαῶν της καὶ περισσότερο τῶν οἰκονομικῶν της παραγόντων, δηλαδὴ κυρίως τοῦ Γαλλογερμανικοῦ Ἄξονος, ὁ ὁποῖος ὑπνώττει στὴν κατάσταση ἀγραναπαύσεώς του. Ἡ λήψη κάποιων ἀποφάσεων, ἔστω καὶ διορθωτικῶν μόνο, ὅπως στὸ μεταναστευτικό, κρίνεται ἄκρως ἀναγκαία, ὅσο δύσκολη κι ἂν εἶναι, ἀλλὰ ἡ διάσταση τῶν δύο πλευρῶν διευρύνεται κι ἡ δυσαρέσκεια τοῦ κόσμου στρέφεται πρὸς τὶς ἀκροδεξιὲς δυνάμεις, ὅπως τὸ ἔδειξαν οἱ ἐκλογὲς στὴν Θουριγγία· τὸ πρόβλημα ἀφορᾶ πρωτίστως τὴν τρικομματικὴ γερμανικὴ κυβέρνηση, θὰ δεχθοῦν τὰ κόμματά της τὴν αὐτοκτονία τους, ὑπὲρ τῶν ὑπερατλαντικῶν δεσποτῶν τους ἢ θὰ ἀναζητήσουν διέξοδο, ἔστω καὶ μερική. Αὔριο θὰ παρουσιασθοῦν τὰ ἀποτελέσματα τοῦ Εὐρωσυμβουλίου καὶ τῶν κατευθύνσεων τῶν πεπραγμένων του…