Γερμανία, ἐμφανὲς ἀδιέξοδο

Τὸ πολιτικὸ ἀδιέξοδο τῆς Γερμανίας γίνεται, μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου, ἐκρηκτικό, καθὼς ἡ τρικομματικὴ κυβέρνηση πάσχει ἀπ’ τὸ σύνδρομο, «ἐμεῖς μαζὶ δὲν κάνουμε καὶ χώρια δὲν μποροῦμε»· ἡ νίκη τῆς ἀκροδεξιᾶς στὴν Θουριγγία, μὲ ποσοστὸ 52,6%, στὶς τοπικὲς ἐκλογές, ἔχει συγκλονίσε τὴν γερμανικὴ κοινωνία, ἐπειδὴ ὅλοι γνωρίζουν, ὅτι ἡ παράταξη αὐτὴ ἔχει διείσδυση καὶ σὲ ἄλλα ἀνατολικογερμανικὰ κρατίδια. Ὁ ἀντίκτυπος ἦταν ἄμεσος καὶ συνοδεύθηκε μὲ ἀντισημιτικὲς ἐκδηλώσεις καὶ στὴν Δυτικὴ Γερμανία, ἐνῶ ὁ πρόεδρος τοῦ Κεντρικοῦ Ἰσραηλιτικοῦ Συμβουλίου ἐπέστησε τὴν προσοχὴ τῆς κυβερνήσεως γιὰ τὴν ἐπέκτασή τους· τὸ πρόβλημα ἔχει πολλὲς διαστάσεις, ἡ μεγαλύτερη οἰκονομία τῆς Εὐρώπης βρίσκεται σὲ ὕφεση καὶ παρασύρει ὁλόκληρη τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ἐνῶ οἱ οἰκονομικοὶ παράγοντες, μὲ πρώτη τὴν βαρειὰ βιομηχανία, διαμαρτύρονται, ὅτι οἱ ἀντιρωσικὲς κυρώσεις τοὺς ἔχουν προκαλέσει παρὰ πολλὰ προβλήματα καὶ περισσότερα στὶς σχέσεις μὲ τὴν Κίνα καὶ τοὺς Ἀναδυομένους.