Εὐρύτατη ἐμπέδωση ἀλλαγῆς πολιτικῆς δυναμικῆς

Ἡ ἀλλαγὴ τῆς πολιτικῆς δυναμικῆς, ὅπως ἐκφράσσθηκε στὶς ἐκλογές, ἐμπεδώθηκε στὸν ἑλληνικὸ λαὸ τὸ θερινὸ δίμηνο, παρὰ τὴν σωρεία τῶν φυσικῶν καταστροφῶν καὶ τὴν πομπώδη ἀντικυβερνητικὴ προπαγάνδα τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς· ὅλοι τους περίμεναν τὴν ἀποδυνάμωση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, ἀναγαγόντες σὲ μεῖζον θέμα τὴν ἀντικατάσταση δύο ὑπουργῶν, λὲς καὶ συμβαίνει πρώτη φορὰ σὲ δημοκρατία. Ὁ σκοπὸς ἦταν ἐμφανέστατος, ἡ ἀπαξίωση τῆς κυβερνήσεως καὶ προσωπικῶς τοῦ πρωθυπουργοῦ, ὁπότε ἡ χώρα θὰ ὡδηγεῖτο σὲ πολιτικὴ ἀστάθεια, μὲ ἀποτέλεσμα ἐκλογὲς ἢ καὶ ἀνάδειξη ἄλλου πρωθυπουργοῦ ἀπ’ τὶς τάξεις τῆς Νέας Δημοκρατίας, ὅπως τὸ πίστεψε ὁ ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης· στήριξαν τὶς ἐλπίδες τους σὲ ἕνα καὶ μόνο, στὴν ἐπιστράτευση τῆς δουλικότατης διαπλοκῆς τους, ἔχοντες ὡς προηγούμενο τὴν ἀνάδειξη τοῦ Ναπολεοντίσκου. Ἀλλὰ ἀγνόησαν τρία πράγματα, ἀποδεικνύοντα τὴν πλήρη ἀποκοπή τους ἀπ’ τὴν ἑλληνικὴ πραγματικότητα, δὲν ἔχουν πατήσει χῶμα ἑλληνικό· τὴν ὁλοζώντανη μνήμη τοῦ λαοῦ ἀπ’ τὴν τραμποκομμουνιστικὴ λοιμική, τὴν δυναμικὴ ἀπόδοση τῆς οἰκονομίας, ἡ ὁποία δὲν ἐπηρεάσθηκε καθόλου ἀπ’ τὴν προπαγάνδα τους καὶ τὴν χρεωκοπία τῆς ἀριστερᾶς, μὲ τὴν γνωστή της μορφή, ὁπότε εἶναι ἀδύνατο νὰ ἀναδείξει ἀντίπαλο δέος μὲ τὴν ἀπαρχαιωμένη ἰδεολογία της. Αὐτὸ ἐπιβεβαιώθηκε κι ἀπ’ τὴν πλήρη ἀδιαφορία τῆς κοινῆς γνώμης ἀπέναντι στὶς κορῶνες της…

Οἱ φυσικὲς καταστροφὲς κατέδειξαν ἕνα γεγονός, τὴν ἐμφανέστατη ἑτοιμότητα τοῦ κόσμου στὴν ἀντιμετώπισή τους, μὲ τὴν ἀποτελεσματικὴ παρέμβαση τῆς κρατικῆς μηχανῆς, ὅπως καὶ τὴν οὐσιαστικὴ κι ἀξιολογώτατη συνεισφορὰ τῶν ἐθελοντῶν κάθε μορφῆς· ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει ἀποκτήσει πικρὰν ἐμπειρίαν, ἀπ’ τοὺς κρωγμοὺς τῆς καταργήσεως τῶν μνημονίων, μὲ «ἕνα νόμο κι ἕνα ἄρθρο», ὁπότε κατατάσσει στὴν ἴδια κατηγορία καὶ τοὺς νέους χολλυγοντιανοὺς σωτῆρες. Ὑπέστη τὶς θεομηνίες, ἔσφιξε τὰ δόντια του κι εἶναι ἕτοιμος γιὰ τὴν ἀντιμετώπισή τους· γνωρίζει, ὅτι διαθέτει τὰ μέσα, μὲ πρῶτο τὸν ἱκανὸ κι ἀκούραστο πρωθυπουργό, μὲ τὸ διεθνὲς κύρος του, περισσότερο στὴν Εὐρώπη, ἀπ’ τὴν ὁποία ἐξασφάλισε καὶ τὴν βοήθεια τῶν 2,25 δις εὐρώ, μεγαλύτερη στὴν ἱστορία της γιὰ παρόμοιες ἀνάγκες. Τὸ δεύτερο εἶναι ἡ προθυμία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅπως ὑποστεῖ τὶς ἀπαραίτητες θυσίες γιὰ τὴν ἀποκατάσταση τῶν ζημιῶν τῶν πληγεισῶν περιοχῶν καὶ τὴν συνέχιση τῶν ὑψηλῶν ρυθμῶν ἀναπτύξεως· ἄλλωστε, ἡ ἀναγνώριση τῆς ἐπενδυτικῆς βαθμίδος ἀπ’ τοὺς δύο πρώτους οἴκους ἀξιολογήσεως ἦρθε ὡς ἐπιβεβαίωση τῆς ἀνακάμψεως τῆς οἰκονομίας μας. Ἡ ἐμπιστοσύνη τῶν ἀγορῶν πρὸς τὴν χώρα καταγράφεται μὲ τὴν ὑποχώρηση τοῦ ἐπιτοκίου τῶν δεκαετῶν ὁμολόγων μας, κάτω ἀπὸ ἐκεῖνα Ἰταλίας, Βρεταννίας καὶ Ἀμερικῆς· αὐτὸ σημαίνει, ὅτι οἱ ξένοι ἐπενδυτὲς ἔχουν περισσότερη ἐμπιστοσύνη στὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία, παρὰ σὲ ἐκείνη τῶν ἄλλων τριῶν μεγάλων…

Στὴν πολιτική μας δυναμικὴ τὰ πράγματα εἶναι σαφῆ· ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης κυριαρχεῖ ἀπέναντι ὅλων τῶν ἄλλων· ὁ ΣΥΡΙΖΑ παρέμεινε ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση, μὲ 47 βουλευτές, δηλαδὴ κάτω τοῦ ὁρίου τῶν πενῆντα, ἀναγκαίου γιὰ σημαντικὲς κοινοβουλευτικὲς πρωτοβουλίες, ἐνῶ ἡ παραίτηση τοῦ Ναπολεοντίσκου τὸν ὁδήγησε σὲ μακρὰ περίοδο ἐσωστρεφείας, μὲ ἄγνωστη τὴν κατάληξή της. Ἕνα εἶναι δεδομένο, δὲν ὑπάρχει ἀντίπαλο δέος ἀπέναντι στὸν πρωθυπουργὸ κι οὔτε εἶναι εὔκολο νὰ δημιουργηθεῖ σὲ σύντομο χρόνο σὲ κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία· ἀλλὰ χωρὶς ἀντίπαλο δέος δὲν ἀποδυναμώνεται ὁ ὅποιος πρωθυπουργός, ἐκτὸς κι ἂν κάνει μέγα λάθος, κάτι τὸ ἀδιανόητο γιὰ τὸν σημερινὸ Ἕλληνα, ὅπως τὸ ἔδειξε καὶ στὴν Θεσσαλονίκη. Τὸ κρίσιμο ἐρώτημα δὲν εἶναι αὐτὲς οἱ διαπιστώσεις, ἀλλὰ τὸ γιατὶ ἐπιδίδονται σὲ τόσο ἐσπευσμένη ἐκστρατεία ἀποδυναμώσεως τῆς κυβερνήσεως οἱ ἀτλαντικοὶ παράγοντες καὶ τὰ ὑποχείριά τους κυκλώματα τοῦ κρατικοδιαίτου κεφαλαίου· τὰ τελευταῖα ἔχουν ἀποδείξει ὅτι, ἐκτὸς τοῦ χαμαιλεοντισμοῦ τους, δὲν ἔχουν πολιτικὴ σκέψη, ἐπειδὴ ἔχουν συνηθίσει στὴν δουλικότητα τῶν ἀριστερῶν πολιτικῶν ἀπέναντί τους καὶ στὴν εὐκολία ὑπονομεύσεως τῶν ἀπροθύμων, ἀπὸ πολλὰ στελέχη τους, ὅπως τὸν προηγούμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Γιὰ τὰ ἀτλαντικὰ κέντρα, τὸ ἐρώτημα εἶναι πιὸ σοβαρό· συνεχίζουν τὶς σπασμωδικὲς κινήσεις τους, ὅπως μὲ τὴν Οὐκρανία καὶ τὶς ἄρδην ἀλλαγὲς τῆς διεθνοῦς συγκυρίας, μὲ χαμένη τὴν Δύση.