Οἱ προειδοποιήσεις πολλῶν ἀποστράτων Οὐκρανῶν στρατηγῶν καὶ συμβούλων πρώην προέδρων τῆς χώρας εἶναι σαφέστατες· τὸ μέτωπο εἶναι ὑπὸ κατάρρευση κι ἀπαιτεῖται ἡ ἄμεση ἔναρξη εἰρηνευτικῶν συνομιλιῶν, πρὶν ἀπ’ τὴν ἐπιβεβαίωσή τους, ὁπότε θὰ εἶναι ἀργά. Τὸ κοινὸ ἐπιχείρημά τους εἶναι ἕνα, ἡ ἀποδιοργάνωση τοῦ στρατοῦ της, μὲ τὶς συνεχεῖς λιποταξίες καὶ ἡ πλήρης ἀπουσία ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸν Βολοντομὶρ Ζελένσκυ, γιὰ τὶς πολιτικές του ἐπιλογὲς καὶ γιὰ τὴν ἀνοχή του στὴν ἐκτεταμένη διαφθορὰ καὶ κατασπατάληση τῆς διεθνοῦς οἰκονομικῆς καὶ στρατιωτικῆς βοηθείας· οἱ ἴδιοι στρατηγοὶ δὲν ἔχουν ἐμπιστοσύνη στὸν πρόεδρο οὔτε γιὰ τὶς εἰρηνευτικὲς συνομιλίες, ἐπειδή, ὅπως κυκλοφορεῖ εὐρύτατα στὸ Κίεβο, στὴν πράξη τὶς ἀποφάσεις τὶς λαμβάνει ἡ Οὐάσιγκτον κι αὐτὴ δὲν ἐπιθυμεῖ τέλος τοῦ πολέμου, πρὶν ἀπ’ τὶς προεδρικὲς ἐκλογὲς σὲ ἕναν χρόνο. Ὅσο, γιὰ τὸ τί θὰ ἀπομείνει ἀπ’ τὴν Οὐκρανία, κανεὶς δὲν ἐνδιαφέρεται πραγματικὰ στὴν Ἀμερική…