Ἡ πολιτική μας ζωὴ ἀπέδειξε τὴν ἀντοχή της, ἀπέναντι στὴν ἐξαχρείωσή της, μὲ τὴν προβολὴ τοῦ παρφουμαρισμένου ἀπ’ τὴν δουλικότατη στὰ ἀτλαντικὰ κυκλώματα διαπλοκὴ καὶ τὸ συνοδοιπόρο κρατικοδίαιτο κεφάλαιο· ὁ ἀντίκτυπός της εἶναι ἐλάχιστος ἕως μηδαμινὸς κι ἀφορᾶ μόνο τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ἐνῶ ἡ τεράστια πλειοψηφία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ παρακολουθεῖ τὴν ψηφοφορία ἀδιάφορα κι εἰρωνικά, δείχνοντας τὴν ἀπέχθειά του γιὰ τὴν εἰσαγωγὴ στὰ πολιτικά μας πράγματα συνηθειῶν καὶ νοοτροπίας ἀγνώστων στὸ παρελθόν. Οἱ ἐλπίδες γιὰ ἀλλαγὴ τῆς δυναμικῆς της θεωροῦνται φροῦδες κι ἐκτὸς πραγματικότητός μας· ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένει ἀδιαμφισβήτητος κυρίαρχος τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς καὶ ὁ μόνος ἰσχυρὸς ἡγέτης τῆς χώρας, μὲ ἁπτὰ ἀποτελέσματα στὴν πρώτη του τετραετία καὶ πειστικότατες ἐγγυήσεις γιὰ τὴν δεύτερη θητεία του. Τὸ διεθνὲς κύρος του ἐπιβεβαιώθηκε τὶς προηγούμενες μέρες στὴν Νέα Ὑόρκη, μὲ τὴν ἀποκατάσταση τοῦ διαλόγου μὲ τὴν Τουρκία…