Ἡ νίκη τοῦ Ρόμπερτ Φίτσο στὶς βουλευτικὲς ἐκλογὲς τῆς Σλοβακίας, μὲ φιλορωσικὸ πρόγραμμα καὶ ἄμεση διακοπὴ τῆς βοηθείας στὴν Οὐκρανία, θεωρεῖται ὡς ἱστορικὸ προηγούμενο στὴν Εὐρώπη· ὁπωσδήποτε, κι ἄλλες χῶρες, καὶ μάλιστα ἐπίσης πρώην κομμουνιστικές, ὅπως ἡ Πολωνία, ἔχουν ἐκφράσει ἐπιφυλάξεις γιὰ τὴν τύχη τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου καὶ τὶς πραγματικὲς ἐπιδιώξεις τοῦ προέδρου τῆς χώρας, ἀλλὰ οὐδεμία τόσο προκλητικά. Ἡ πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας ἀνέθεσε στὸν νικητὴ τὴν ἐντολὴ σχηματισμοῦ τῆς κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἡ ἐπιτυχία της ἐξαρτᾶται, ἀπ’ τὶς συνεννοήσεις μὲ τὰ ἄλλα κόμματα· ὁ ἀντίκτυπος ὅμως στὴν εὐρωπαϊκὴ κοινὴ γνώμη εἶναι οὐσιαστικός, καθὼς σὲ ὅλους τοὺς λαούς της εἶναι ἔκδηλη ἡ δυσαρέσκεια, ἐπειδὴ διαπιστώνουν, ὅτι κατασπαταλήθηκε σὲ καταχρήσεις ἡ τόσον μεγάλη βοήθεια, ἐνῶ στὴν Εὐρώπη ἔχει ἐγκατασταθεῖ μόνιμα σχεδὸν ἡ ὕφεση κι ἡ διεθνὴς ἀπαξίωσή της. Ὡς καταλύτης παρεμβαίνει ἡ Σλοβακία στὰ εὐρωπαϊκὰ πράγματα τὴν κατάλληλη στιγμή.