Ὁ ρόλος τοῦ Διεθνοῦς Ποινικοῦ Δικαστηρίου θεωρεῖται καθοριστικὸς στὴν Δύση, γιὰ τὴν ἄσκηση τῆς παγκοσμίου ἡγεμονίας της, ἀλλὰ ἀμφισβητεῖται εὐθέως ἀπ’ τὸν ὑπόλοιπο κόσμο, καθὼς ἔχει παραπέμψει καὶ καταδικάσει πολλοὺς ἡγέτες τῶν Ἀναδυομένων, ἀλλὰ οὐδένα δυτικόν, ἀκόμη καὶ γιὰ αὐταπόδεικτα ἐγκλήματα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητος, ὅπως σὲ Ἀφγανιστάν, Ἰράκ, Συρία· ἡ Ἀρμενία ὑπέγραψε τὴν ἔνταξή της προχθές, μετὰ τὴν ἀπώλεια τοῦ Ναγκόρνο Καραμπάχ, ἀλλὰ μὲ ὀξύτατη ἐσωτερικὴ κατακραυγή. Οἱ τελευταῖες ὅμως ἐξελίξεις στὴν Οὐάσιγκτον δὲν προκαλοῦν μόνο ἐσωτερικὰ προβλήματα στὴν ἴδια, ἀλλὰ καὶ ἀνακατατάξεις σὲ τρίτες χῶρες· στὴν Ἀρμενία ἡ ἀντιπολίτευση καταγγέλλει, ὅτι ὁ πρωθυπουργός της ἔχει πλήρως ἀποδεχθεῖ τὴν ἀμερικανικὴ ἐπικυριαρχία, μὲ σκοπὸ τὴν ἀποδυνάμωση τοῦ κύρους τοῦ Ρώσου προέδρου. Ἡ ἀπόδοση τῆς τακτικῆς του ἀμφισβητεῖται εὐρέως.