Σὲ πολλὲς δυτικὲς πόλεις γίνονται μεγάλες διαδηλώσεις ὑπὲρ τῆς Παλαιστίνης, τῆς ἀποτροπῆς τῆς ἰσραηλινῆς στρατιωτικῆς εἰσβολῆς, τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν ὁμήρων καὶ τῆς ἐνάρξεως διαπραγματεύσεων· ἡ ἔκτασή τους κι ἡ συμμετοχή τους ἔχουν σημασία, καθὼς ἀποδεικνύουν μεταστροφὴ τῆς κοινῆς τους γνώμης, σὲ παρόμοιο βαθμό, γιὰ πρώτη φορὰ τῆς συγγχρόνου ἱστορίας τοῦ ἑβραϊκοῦ κράτους. Τὸ Ἰσραὴλ ἦταν πάντοτε εὐνοούμενο τῶν δυτικῶν λαῶν, μετὰ τὸ Ὁλοκαύτωμα καὶ τὴν ἀναζήτηση στέγης ἀπ’ τοὺς ἐπιβιώσαντες τῆς ναζιστικῆς ἐξολοθρεύσεως· μάλιστα, στὰ πρῶτα μεταπολεμικὰ χρόνια ἦταν μεγάλη ἡ συμμετοχὴ κυρίως Σουηδῶν στὴν κατασκευὴ τῶν Κιμποὺτζ καὶ στὴν ἀφυλάτωση τῆς ἐρήμου. Ἐθεωρεῖτο τότε ὡς τίτλος τιμῆς τῶν νέων τους· τώρα τὰ ἐγγόνια τους μετέχουν στὶς διαδηλώσεις κατὰ τοῦ πολέμου καὶ τῶν ἰσοπεδωτικῶν βομβαρδισμῶν στὴν Γάζα…