Προσαρμογὴ τῆς πολιτικῆς μας στὴν διεθνῆ δομὴ

Ἡ ἀνάγκη ἐγκαίρου κι ὑπευθύνου προσαρμογῆς τῆς πολιτικῆς μας δομῆς στὴν διεθνῆ εἶναι ἐπιτακτικὴ κι ἐπείγουσα, ἀπ’ τὰ κόμματά μας καὶ τὸν ἑλληνικὸ λαὸ ἐπίσης· μετὰ τὸν οὐκρανικὸ πόλεμο, ὁ ὁποῖος βρίσκεται στὴν τελικὴ φάση του μᾶλλον καὶ τὴν κατάρρευση τοῦ Κιέβου, ἡ παλαιστινιακὴ κρίση χαράσσει τὴν ἔναρξη τῆς νέας ἐποχῆς γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα, μὲ τὴν συντυχία μάλιστα τῆς ψηφιακῆς ἐπαναστάσεως, ἔστω κι ἀγνοίᾳ τους. Στὴν χώρα μας, μόνο ἡ κυβέρνηση κι ἰδιαιτέρως ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἔχει καταγράψει καὶ ὑπολογίζει τὶς ἀλλαγὲς αὐτές στὶς διεθνεῖς ἐμφανίσεις του· ἔτσι, εἶναι ἀπ’ τοὺς πρώτους Εὐρωπαίους ἡγέτες ποὺ ἔθεσε τὸ θέμα τοῦ σεβασμοῦ τῆς διεθνοῦς νομιμότητος, κατὰ τὴν ἄσκηση τῆς αὐτοαμύνης τοῦ Ἰσραήλ, μετὰ τὴν εἰσβολὴ τῆς Χαμᾶς στὶς νότιες ἐπαρχίες του, ὅπως καὶ τῆς διατηρήσεως ἀνθρωπιστικῶν διαδρόμων, κατὰ τοὺς βομβαρδισμοὺς τῆς Γάζας, ἐνῶ ἐπισκέπτεται τὸ Πεκῖνο, αὐτὲς τὶς κρίσιμες μέρες. Ἡ ἀντιπολίτευση σύσσωμη ἔμεινε προσηλωμένη στὶς ἀρχὲς τῆς ἀριστερᾶς, καταδικάζοντας τὴν κυβέρνηση, ἐπειδὴ ψήφισε ἀποχὴ στὸ ψήφισμα τοῦ ΟΗΕ γιὰ τὴν Γάζα· δὲν εἶναι μόνο, ὅτι ἔδειξαν πλήρη ἄγνοια τῆς διεθνοῦς συγκυρίας, ἀλλὰ καὶ τῆς προσφάτου ἱστορίας μας. Στὸ ὄνομα τῶν ἀρχῶν τῆς ἀριστερᾶς θυσιάζονται τὰ ἐθνικά μας δίκαια, ὅπως στὰ Δεκεμβριανά, δεύτερο ἀντάρτικο, προδοσία τῆς Μακεδονίας…

Στὴν κοινὴ γνώμη αὐτὰ ἠχοῦν σὰν τὶς παλιὲς παραξενιές τους, ὅπως μὲ τὰ συνθήματα, γιὰ κατάργηση τῶν μνημονίων, μὲ «ἕναν νόμο κι ἕνα ἄρθρο» καὶ τὸ πλήρως ἀντιδημοκρατικὸ δημοψήφισμα, μὲ τὶς εὐλογίες τοῦ ἀγραμμάτου συνταγματικῶς ρυθμιστοῦ τοῦ πολιτεύματος· στὶς ταβέρνες καὶ στὰ καφενεῖα τὰ συζητοῦν, ἔστω καὶ παροδικά, ἀλλὰ διερωτῶνται στὴν ἐποχὴ τοῦ τραμποκομμουνισμοῦ βρίσκονται ἀκόμη καὶ τῶν δουλικῶν νατοϊκῶν ἐξυπηρετήσεων, παραγνωρίζοντας τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα. Ὁ ἀντίκτυπος τῆς τακτικῆς αὐτῆς, ὅλων τῶν κομμάτων, καταγράφεται στὶς δημοσκοπήσεις, μὲ τὴν διατήρηση τῆς ἀπολύτου κυριαρχίας τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καὶ τῆς ἀποδοχῆς τῆς κυβερνήσεώς του, παρὰ τὶς τόσες δυσμενεῖς καταστάσεις μετὰ τὶς ἐκλογές· τὸ χάσμα μεταξὺ τῶν δύο πλευρῶν γίνεται πλέον ἀδιάβατο, δὲν ὑπάρχουν διαύλοι ἐπικοινωνίας, ὄχι μόνο μεταξύ τους, ἀλλὰ καὶ μεταξὺ τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, μὲ τὴν ἐξαίρεση τῶν παλαιοημερολογιτῶν τῆς ἀριστερᾶς πρὸς τὸ ΚΚΕ καὶ κάποιων ἀκροδεξιῶν σχημάτων. Εἶναι ἄσχημο γιὰ τὴν χώρα αὐτό, τὸ ἔχουμε γράψει πολλὲς φορές, ἐπειδὴ αὐτὴ στερεῖται ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως, δηλαδὴ ἐναλλακτικῆς ἐπιλογῆς γιὰ τὴν ἐξουσία· ἡ προβολὴ τοῦ Χολλυγουντιανοῦ ἀπ’ τὰ ἀμερικανικὰ κυκλώματα καὶ τὸ κρατικοδίαιτο κεφάλαιο, μὲ ὄργανο τὴν διαπλοκή, ἀπέτυχε παταγωδῶς. Τὰ ἑλληνικὰ προβλήματα δὲν ἀντιμετωπίζονται, μὲ τὸν Ἀμερικανὸ σύζυγο καὶ τὴν σκυλίτσα, ἀπαιτοῦν κι προσγείωση στὸν τόπο, σὲ χῶμα ἑλληνικό.

Τὸ δεύτερο μειονέκτημα τῆς ἀντιπολιτεύσεως εἶναι ἡ ἀδυναμία της ὀσφρήσεως ἔστω τῶν ἄρδην ἀλλαγῶν στὴν παγκόσμια οἰκονομικὴ πραγματικότητα· ἡ ψηφιακὴ ἐπανάσταση ἀλλάζει τὴν ζωὴ τῶν ἀνθρώπων, σὲ κάθε γωνιὰ τῆς γῆς, κυρίως μὲ τὸ ἔξυπνο τηλέφωνο καὶ τὶς αὐτόματες διασυνδέσεις του. Ὁ παλιὸς τρόπος ζωῆς καὶ παραγωγῆς ἐγκαταλείπεται σταδιακά, ἀναλόγως πρὸς τὴν προσαρμογὴ ἑκάστης χώρας, δηλαδὴ τῆς κυβερνήσεώς της πρῶτα· ὁ Ἕλληνας δὲν ἐπιστρέφει, ὅ,τι κι ἂν ψηφίζει, στὶς οὐρὲς τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ τῶν ὀργανισμῶν, τῶν συνταγῶν του καὶ τῆς γραπτῆς ἐπικοινωνίας μὲ τοὺς δικούς του. Εἴμαστε στὶς πρῶτες θέσεις ψηφιοποιήσεως τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ προχωροῦμε ταχύτατα στὴν ἀνάλογη καὶ τῶν ἰδιωτικῶν, μὲ ὑπόλοιπες τὶς δικαστικὲς ὑπηρεσίες καὶ τὸ Κτηματολόγιο, ἐνῶ εἴμαστε ἀπ’ τοὺς πρωτοπόρους τῆς ἐφαρμογῆς τῆς τεχνολογίας τῆς πέμπτης γενιᾶς· ὁ ἁπλὸς πολίτης ἐκπληροῖ ὅλες τὶς ὑποχρεώσεις του ἀποβραδὶς ἀπ’ τὸ σπίτι του, ἢ τὶς ἀναλαμβάνουν τὰ παιδιά του ἢ τὰ ἐγγόνιά του, ἀλλὰ ἡ ἀντιπολίτευση τὰ ἀγνοεῖ αὐτά. Ἀποδεικνύει σὲ ὅλους, ὅτι σκοπός της εἶναι ἡ διατήρηση τῆς συνδικαλιστικῆς νομενκλατούρας, δηλαδὴ τῶν προνομίων τῶν συντεχνιῶν· αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ταυτίζεται πλήρως μὲ τὰ στρώματα αὐτὰ κι περιφρονεῖ τὴν στάση τοῦ κόσμου. Τὸ χειρότερο πρόβλημα τοῦ συνδικαλιστοῦ ὅμως εἶναι ἡ γελοιοποίησή του μέσα στὴν οἰκογένειά του…