Κατακραυγὴ κοινῆς γνώμης

Ἡ κατακραυγὴ τῆς δυτικῆς κοινῆς γνώμης, ὑπὲρ τῶν Παλαιστινίων, προσλαμβάνει ἐκρηκτικὲς διαστάσεις, μὲ ἀποκορύφωσή τους στὶς μεγάλες ἀμερικανικὲς πόλεις, ἀλλὰ καὶ στὶς εὐρωπαϊκές· ἡ συνθεσή τους εἶναι ἀνάμικτη, μὲ τὴν συμμετοχὴ τῶν γνωστῶν ἀκτιβιστῶν, ὑπὲρ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, ἀλλὰ καὶ ἐγχρώμων καὶ φοιτητῶν, ἐνῶ στὴν Ἀμερικὴ δεσπόζοντα ρόλο διαδρματίζουν οἱ Ἀμερικανοεβραῖοι, σὲ βαθμὸ ἄγνωστο σὲ προηγούμενες κρίσεις. Οἱ διαδηλώσεις ἐξαπλώνονται καὶ στὸ Τὲλ Ἀβὶβ καὶ μὲ χιλιάδες μπροστὰ στὴν κατοικία τοῦ πρωθυπουργοῦ, μὲ συνθήματα τὴν διακοπὴ τῶν βομβαρδισμῶν καὶ τὴν ἐπιστροφὴ τῶν ὁμήρων, διαφορετικὰ τὴν παραίτησή του· τὰ προβλήματα στὴν κυβέρνηση πολλαπλασιάζονται, καθὼς ὁ ὑπουργός του Πολιτισμοῦ ζήτησε τὴν ἐκτόπιση τῶν Παλαιστινίων ἀπ’ τὴν Γάζα στὴν ἔρημο ἢ στὴν Ἰρλανδία καὶ στὴν χρήση πυρηνικῶν ὅπλων, ἂν δὲν παραδοθοῦν. Οἱ δηλώσεις προκάλεσαν σάλο κι ὁ Βενιαμὶν Νετανιάχου διευκρίνισε, ὅτι ἀπηχοῦν προσωπικές του ἀπόψεις κι ὄχι τῆς κυβερνήσεώς του.