Ὁ παλαιστινιακὸς πόλεμος κι ἡ καταιγιστικὴ προβολή του ἀπ’ τὴν ἀτλαντικὴ διαπλοκή, ὡς τὸ τέλος τοῦ κόσμου, δὲν φαίνεται νὰ ἔχει ἐπηρεάσει πολὺ τὸν ἑλληνικὸ λαό· παρακολουθεῖ τὰ γεγονότα ἤρεμα καὶ προσεκτικά, ἀλλὰ δὲν ἔχει ἀλλάξει σὲ τίποτε τὶς συνήθειές του. Ἔχει ἐνοχληθεῖ ἀρκετὰ ἀπ’ τὴν ἄνοδο πολλῶν βασικῶν ἀγαθῶν, ἀλλὰ τὴν ἀποδίδει στὶς διεθνεῖς συνθῆκες, ὅπως καὶ στὰ πρωτοφανῆ πρὸ διμήνου φυσικὰ φαινόμενα· δὲν ἄλλαξε ὅμως καθόλου τὴν ἐμπιστοσύνη του πρὸς τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη, παρὰ μᾶλλον τὴν αὔξησε, παρὰ τὴν ἐνορχηστρωμένη προπαγάνδα. Περισσότερο αὐτὸ ὀφείλεται στὴν ἀλλαγὴ τῆς καθημερινότητός του μὲ τὴν ψηφιακὴ ὀργάνωση τῆς κοινωνίας καὶ τὴν μετατροπή του πλέον σὲ ἄλλον ἄνθρωπον, ἄγνωστο πρίν…