Τὸ τίμημα τῆς δυσκαμψίας τῆς Δύσεως, καὶ περισσότερο τῆς Ἀμερικῆς, ἀπέναντι στὴν ἰσοπέδωση τῆς Γάζας καὶ τὴν γενοκτονία τῶν παιδιῶν της, μᾶλλον ἀποβαίνει πολὺ ἀκριβό· ὁ τωρινὸς παλαιστινιακὸς πόλεμος, ὅπως ἔχει ἐξελιχθεῖ, καθίσταται ἐντελῶς διαφορετικός, ἀπ’ ὅλους τοὺς προηγούμενους. Ἡ ἀφορμή, καταδικαστέα ἀσυζητητί, ἡ εἰσβολὴ τῆς Χαμᾶς στὸ Ἰσραήλ, ἀλλὰ ἡ ἀντίδραση ἀποβαίνει ναζιστικῆς μορφῆς, γνωστὸ αὐτό. Ἡ Δύση τὸ ἀνέχθηκε κι ἡ Οὐάσιγκτον τὸ ἐνισχύει μὲ στρατιωτικὴ κι οἰκονομικὴ βοήθεια, γίνεται συνεργός του· οἱ διακηρύξεις περὶ διεθνοῦς δικαίου, δημοκρατικῶν δικαιωμάτων, πᾶνε περίπατο. Αὐτὸ ἀντιλαμβάνεται ἡ διεθνὴς κοινὴ γνώμη καὶ καταλαβαίνουν ὅλοι οἱ λαοί, ὅσοι ἔχουν ζήσει τὴν ἐμπειρία τῆς ἀποικιοκρατίας καὶ τῆς παγκοσμιοποιήσεως· ἀλλὰ στὴν παγκόσμια οἰκονομία ὁ μεγάλος ἀσθενὴς εἶναι ἡ Δύση, μὲ τὴν Ἀμερικὴ στὴν κορυφή, πλέον κι ἡ Κίνα μὲ τοὺς Ἀναδυομένους κυριάρχους, κατὰ τοὺς ἔγκυρους σχολιαστές της. Τί θὰ κάνει τὴν ἑπομένη;