Σὲ ἐπιδόσεις καταστροφολογίας προσφεύγει ἡ ἀντιπολίτευση, μὲ μοναδικὸ σκοπὸ τὴν ὑπονόμευση τῆς κυβερνήσεως μέσῳ αὐτῶν, ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει στὴν χώρα ὡς πολιτικὴ παρουσία· ἡ προσφυγὴ στὴν Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς γιὰ τὰ Τέμπη ἐκ μέρους τοῦ ΚΚΕ, ἐκτονώθηκε μὲ τὴν ψηφισή της κι ἀπ’ τὴν Νέα Δημοκρατία, ἐνῶ ἡ πρόταση τοῦ ΠΑΣΟΚ, γιὰ Προανακριτική, δὲν ἔχει πιθανότητες ἐγκρίσεως, ἐπειδὴ χρειάζεται 151 ψήφους καὶ ἡ ΝΔ εἶναι ἀντίθετη. Ταυτοχρόνως προωθεῖ σὲ κινητοποιήσεις διαφόρων στρωμάτων, ὅπως τοὺς Ρομά, γιὰ τὸν νεκρὸ ἔφηβο στὴν Ἀλίαρτο, ἀλλὰ ἀποδεικνύεται, ὅτι αὐτὸς δὲν εἶναι Ρομὰ κι ὅτι ἐμφανέστατα εἶναι ὑποκινούμενες ἀπ’ τὶς ὑπόγειες διασυνδέσεις τοῦ τραμποκομμουνισμοῦ. Ἀπὸ μία πλευρὰ δὲν ἔχουν ἄδικο, ὁ πνιγμένος ἀπ’ τὰ μαλλιά του πιάνεται· εἶναι ἀποῦσα καὶ μὲ τὴν περιφρόνηση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπέναντί της, ὅπως δείχνουν κι οἱ χαλκευμένες δημοσκοπήσεις. Δὲν διαφαίνονται προοπτικὲς ἀνάκαμψεώς της στὸ ὁρατὸ μέλλον…